Mentionsy

Pan trenuje i siebie i trenuje innych tai chi i sande chińskie.

Tak, w zeszłym roku zacząłem prowadzić swoją szkołę, gdzie ćwiczę właśnie tai chi.

Mam grupę podstawową tai chi, no bo w zeszłym roku zacząłem, tak więc muszę rozkręcić jakby ekipę, żeby mieć drugą grupę.

To by było ciągle tai chi i ciągle sanda, tylko troszeczkę w innym kształcie, ale to jest kwestia zebrania ekipy, ludzi i tak dalej, i tak dalej.

Ja mam taką koncepcję treningową, że jak ćwiczymy tai chi, to ćwiczymy tai chi, jak ćwiczymy sandę, to ćwiczymy sandę.

I ta ruch, uważność i siła w harmonii jest troszkę bardziej mimo wszystko pod tai chi niż pod sandę.

I w związku z tym tak też prowadzę tai chi, że ruch, uważność i siła w harmonii jest jakby priorytetowy, jeżeli chodzi o dobre wykonanie sekwencji.

Właśnie, jak jesteśmy przy tai chi, to na ile tai chi jest sztuką walki, a na ile serią sekwencji ćwiczeń fizycznych?

Dlatego, że jeżeli ćwiczymy tai chi jako naukę sekwencji, no to jednak cały czas, który byśmy mogli poświęcić na naukę jeszcze walki, powiedzmy,

Z drugiej strony, jeżeli byśmy trening tai chi sfokusowali na naukę walki stricte, no to nie nauczymy ludzi sekwencji, czyli tego, co buduje to tai chi.

I teraz kwestia tego, żeby znaleźć ten złoty środek, żeby ludzie, którzy praktykują tai chi, nie dość, że potrafili wykonać sekwencję ruchów, to jeszcze potrafili zaaplikować to w walce,

Jest dużo szkół, gdzie ćwiczy się tai chi z naciskiem bardziej na właśnie wykonywanie sekwencji i to też jest spoko.

Jest dużo szkół, gdzie tai chi jest bardziej praktykowane prozdrowotnie powiedzmy, bardziej jako qigong nawet.

Aczkolwiek, jeżeli chodzi o walkę, no to nie ma czasu, żeby jakoś bardzo się na tym skupiać, dlatego też osoby, które ćwiczą tai chi, a chcą spróbować zaaplikować to wszystko w walce i nauczyć się faktycznie walczyć, no to zapraszam na drugi trening, na asandę.

Jeszcze pozostajemy przy tai chi.

Wiesz co, w tai chi jedna sprawa jest taoizm, filozofia taoistyczna, ale to jest taki duży miks, dlatego że w Chinach taoizm swoją drogą, jest jeszcze buddyzm i to wszystko jest jakby tam spięte konfucjonizmem.

Tak, to są takie jakby trzy systemy, które w tai chi też się przenikają i to nawet od razu widać, jeżeli zobaczysz, jak nazywają się wszystkie pozycje, które wykonujemy w trakcie ćwiczenia tai chi.

Jak łączymy trening tai chi z filozofią taoistyczną?

Ale dążę do tego, że ja prowadząc zajęcia bardzo często tłumaczę jakby skąd pochodzą nazwy tych pozycji, ale absolutnie to nie jest tak, że trzeba być taoistą, buddystą, żeby trenować tai chi.

Napisaliśmy książkę Moje Tai Chi, w której opisujemy krok po kroku taką podstawową sekwencję stylu Chen, czyli Lao Jiao Lu.

I książka jest skierowana w głównej mierze dla osób, które już trenują Tai Chi, zaczynają trenować albo są gdzieś tam w trakcie tej sekwencji, w trakcie treningu.

A czy ta książka rozwinęła praktykę Tai Chi w Polsce?

Jesteśmy przez tą książkę, jeżeli chodzi o to grona instruktorów tai chi, na pewno troszkę bardziej rozpoznawalni.

Kiedy to, no mistrz mnie poznał, bo tam się znamy jakby, ale inni instruktorzy na początku nie wiedzieli w ogóle kim jestem, co ja tam robię, do momentu aż nie założyłem koszulki z logiem moje tai chi.

Na jednym spotkaniu autorskim wspomniał pan, że tai chi się praktykuje, a nie uczy.