Mentionsy

To było coś dla fanów ostrego rzępolenia, czyli Chelsea Wolfe z utworem House of Self Undoing z albumu, który nazywa się... She reaches out to she reaches out to she.

A tak, bo ja pamiętam, że my chyba gadaliśmy, ej, że ty coś powiedziałeś, ja bym sobie tą Chelsea wziął.

W mojej trójeczce właśnie Chelsea Woolf się znalazła.

I ten efekt wow się w sumie utrzymuje po dziś dzień, bo Chelsea Wolf ma taki klimat takiej wiedźmy po prostu.

Ale faktycznie, jeśli mam być szczery, ta Wiedźmowość nie bije z samej jej muzyki, ale przede wszystkim z persony, jaką poznajesz, kiedy widzisz Chelsea Wolfe.

No tak, ale te wszystkie elementy, które spaja właśnie Chelsea Wolf na swoich albumach, one jakoś tak, no nie wiem, no w moim przypadku dla mnie to jest taki właśnie rodzynek na takiej tej folkowo-metalowej powiedzmy scenie, który mi się tak bardzo podoba.

Jeszcze miałem okazję być na koncercie Chelsea przez chwilę na Mystiku, bo grała po pierwsze o pierwszej w nocy, a ja już jestem stary dziad i to już było późno.

W ogóle swoją drogą kończyło Bring Me The Horizon i zaczęła ona, więc prosto z Bring Me The Horizon szedłem na Chelsea Wolf, więc tak w ciągu 10 minut postarzałem się jakieś 20 lat.

Byłem nawet podjarany tym deszczem przez chwilę, bo świetny klimat to nadawało i tylko uzupełniało właśnie jakby wizualnie to, co słyszymy po prostu z tego, co Chelsea robi za pomocą swojej i gitary, i swojego zespołu.

Pomiędzy wydaniem Chelsea Wolf i do tego, aż ją omówiliśmy, aż pomiędzy drugim omówieniem Straty od wydania tego albumu.

To jest Josh Miller, czyli obecny perkusista zespołu Emure i Tom Barber, czyli były wokalista Lorna Shore i obecny wokalista Chelsea Green.

No, bo Alex Koller nie istnieje już w tym, w Chelsea Green.

Jakby moja przygoda z Chelsea Green się już skończyła dawno temu.

Ale nieważne, stary, nawet jakby było Chelsea i Northlane, po prostu jeszcze stare Northlane.

Never Say Die to był 2016 i skład był Hellions, 100, Chelsea Green, Despised Icon, Northlane i Emure.

No to był koncert, o co ci kiedyś opowiadałem, że widziałem jak chłopowi ktoś tunel rozwalił w trakcie koncertu, to to było na Chelsea Green właśnie.