Mentionsy

Radio FMA FM
Radio FMA FM
26.10.2025 13:30

Zejście do wraku kapitałocenu - praktyki regenarycyjne z dna

Zapraszamy na wspólną podróż w dół – ku ciszy, odpoczynkowi i wyobraźni benthosu. Spotkanie inspirowane wierszem Diving into the Wreck Adrienne Rich stanie się okazją do rozmowy o metaforach wyczerpania i hydrofeministycznych sposobach odzyskiwania sił w realiach późnego kapitalizmu oraz w kontekście „błękitnego zwrotu” w edukacji kulturowej. Wrak potraktujemy jako figurę hybrydyczną – materialno-cielesną i technologiczną, niejednoznaczną, a zarazem pełną śladów tego, co zdegradowane i co stanie się punktem wyjścia do refleksji nad kryzysem środowiskowym, akademickim i osobistym. Zanurzenie w wodzie, szczególnie w jej mroczne głębiny, zaproponujemy jako ćwiczenie regeneracji i wyjścia poza logikę produktywizmu. Spotkanie będzie przestrzenią poszukiwania strategii odzyskiwania równowagi w myśleniu o ciele, wiedzy i środowisku oraz próbą odczytania wraku jako miejsca spotkania z tym, co jeszcze możliwe do ocalenia. Wykład inspirowany będzie metodą „opowiadania o ekspozycji” Cecylii Åsberg oraz „estetyką wycofania” według Anny Olszewskiej. EWELINA JAROSZ (ona/ich) - adiunktka w Katedrze Mediów i Badań Kulturowych UKEN oraz artystka współtworząca projekty artystyczne związane z wodą. Jej aktualne zainteresowania mieszczą się na przecięciu sztuki środowiskowej i queerowo-feministycznej błękitnej posthumanistyki. Ich pisarstwo dotyczy takich tematów jak sztuka środowiskowa, błękitne media, hydrofeminizm czy aktywizm przyjemności. Dwukrotna stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej. Współpracuje z E.A.R.T.H. Lab przy Uniwersytecie Kalifornijskim, Santa Cruz oraz z The Posthumanities Hub przy Uniwersytecie w Linköping w Szwecji. Członkini duetu artystyczno-badawczego cyber_nymphs. Współzałożycielka Archiwum Błękitnej Humanistyki. Członkini AICA.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 6 wyników dla "Rich"

Słowackie nazywało się w latach 70-tych konfrontowania się, mierzenia się Adrian Rich w latach 70-tych z opresyjnymi normami patriarchalnymi.

Ten wiersz, który sobie przeczytamy, opowiada historię nurgującej postaci, świadomie tutaj nie precyzuję płci, bo ona nie jest w całym tym wierszu sprecyzowana, która schodzi w głębiny oceanu do spoczywającego na dnie wraku i opisując jakby tutaj kolejne etapy zanurzenia, Rich ukazuje jakby konfrontację bohaterki z przeszłością,

Rich podważała dominujące bohaterskie narracje, zazwyczaj męskie, kanoniczne mity kultury, proponując perspektywę z dna od strony tych, którzy zostali pominięci w opowieściach.

I teraz, no właśnie, spróbujmy w takim razie tej błękitno-hydrofeministycznej lektury wiersza Diane Rich i jak odczytujemy tę metaforę naukowania w kontekście współczesnej edukacji.

W Głowinie warto pamiętać, cytuję tutaj Rich, dlaczego tutaj jestem, czyli puścić utarte schematy myślenia i działania.

Właściwie w wierszu Rich tego wynurzenia nie ma, nie ma tego triumfalnego wynurzenia się z wraku, bo nie ma miejsca na spektakularny powrót bohaterki.