Mentionsy

Ten wizerunek Sokratesa u Aristofanesa jest po prostu, mówiąc najkrócej, dziwaczny, dziwny, karykaturalny.

I Aristofanes w chmurach, czyli to najstarszy opis Sokratesa, ten komediowy opis u Aristofanesa.

Później po tym czasie spędzonym u niego wychodzi, jak to pisze Aristofanes, cudownie blady z tejże szkoły Sokratesa i tak jak wcześniej nie potrafił sklecić trzech słów poprawnie, to teraz elokwentnie się wypowiada, szczególnie krytykując tradycyjnych poetów, krytykując swojego ojca.

Więc widzimy, jak daleko tutaj Aristofanes się zapuszcza, krytykując Sokratesa, że Sokrates uczy tak strasznych rzeczy.

Żeby nie było tak, że Aristofanes tworzy tylko taki demoniczny obraz Sokratesa, to jeszcze skontrujmy