Mentionsy

Jednym z moich ulubionych filozofów, któremu poświęcony jest jeden z rozdziałów, jest Michel de Montaigne, którego obdarzam wyjątkowym zaufaniem.

Nie jest łatwo czytać męską filozofię, kiedy się choruje na chorobę, na którą chorują tylko kobiety, ale Montaigne jest jakoś wyjątkowy w tym swoim cierpieniu.

I Montaigne wyraźnie pisze dwie rzeczy, że po pierwsze, kiedy się cierpi, to trzeba wiedzieć, kiedy się, i to cytat, odwrócić plecyma do kompanii, że trzeba mieć na tyle rozsądku, żeby wiedzieć, że trzeba się odciąć, bo oni tego nie wytrzymają, to nie ma co narażać bezustannie i znowu i znowu i sprawdzać, czy zareagują jak należy.

Ale też Montaigne pozwala spojrzeć, czy w ogóle sprowadzić cierpienie na ziemię.

I to też Montaigne tego uczy.

Ale Montaigne mówi wyraźnie, jeśli cierpisz, albo jeśli wiesz, że to przyjdzie, to zapomnij o tych wszystkich wyobrażeniach, że będziesz cierpieć dzielnie, że nie będziesz jęczeć, że nie będziesz złorzeczyć.

Potrzebujemy wsparcia, a czasem, jak pisze Montaigne, musimy się odwrócić plecyma do kompanii, ale że można powiedzieć, że są gorsze rzeczy niż te chroniczne choroby.