Mentionsy

Ostatnio mówiłem o chryji jako awanturze i draka to też pewnego rodzaju awantura.

Zresztą draka dziś też nie jest zbyt elegancka.

Tabujka bijatyka podaje się właśnie, że chryja to też była draka.

Skąd wywodzi się draka?

I ukraińska draka to też była bijatyka.

W prasłowiańszczyźnie draka, proszę Państwa, to było darcie, szarpanie, bójka.

Wyraz swoje znaczenie zachował, czyli draka to potocznie nieprzyjemne zdarzenie, w którym dochodzi do gwałtownego konfliktu, jakieś zajście, może być niezła draka, draka się rozpętała, wybuchła, ktoś szuka draki, ktoś robi drakę, ale oprócz tej draki, tej poważniejszej draki, jest taka draka lekka, żartobliwa.

Ale draka, robimy coś dla draki, czyli na przykład jakiś mały kawał, jakiś dowcip nieskutkujący czymś, jakimś tam zdarzeniem nieprzyjemnym, a czasem się popisujemy i dla draki coś robimy.

Czyli draka w polszczyźnie obecnie ma dwa znaczenia.

Draka to jest inaczej drobny incydent, który się czasem dzieje dla żartu, dla popisu, dla pewnego rodzaju rozruszania pewnej grupy.

Draka, draki, drace, odmiana zupełnie regularna, rzeczownik rodzaju żeńskiego.

Chodzi tylko o to, żeby wiedzieć, że jedna draka drugiej drace nierówna.