Mentionsy

Jedni, którzy spożywają bób śmieją się z tych, którzy spożywają bober lub bubr.

W słownikach status tych dwóch rzeczowników bób i bober jest dość jednoznaczny.

A bober to i teraz tak.

Mówimy więc bób, a rzadziej bober.

Ale forma bober?

Czyli nie wolno się w jakiś tam sposób znęcać nad tymi, którzy mówią bober.

Znalazłem kilka takich wpisów na forach internetowych, gdzie ci mówiący bób wręcz po prostu kpią z użytkowników polszczyzny posługujących się wariantem bober.

Bubu, bobu z bobem, oczywiście starannie, dobrze, poprawnie, ale odmiana rzeczownika bober, bobru, bobrowi, boberowi,

Nie o boberze, tylko o bobrze.

W słowniku Doroszewskiego bober był niekwalifikowany w żaden sposób, nie określany żadnym dodatkowym określeniem.

Bober, bobru, bobrze, bez liczby mnogiej napisane.

Zatem, proszę Państwa, co ciekawe, jest to odium, które powoduje, że wyraz bober traktowany jest trochę gorzej.

W dwóch związkach frazologii, że tu już wariantu bober nie ma.

Tu już ten drugi wariant bober nie funkcjonuje.