Mentionsy

Szanowni Państwo, dziś o poszukiwaniach.

Mianowicie pyta on, czy tytuł prasowy, zakończono poszukiwania za 14-letnią Olą, to jest to zdanie poprawne.

Chodzi o poszukiwania za 14-letnią Olą.

Niepoprawnie zatem będzie poszukiwać za kim, tylko poszukiwać kogo czego.

Jeżeli jest to zaginiona osoba i poszukujemy jej, staramy się ustalić, gdzie ona jest, gdzie jest ta rzecz zaginiona, jakaś w domu na przykład, zdarzają nam się, że zaginą nam klucze, zaginie nam jakiś przedmiot w domu, skarpety nam zaginą na przykład.

To szukamy, dokonujemy poszukiwań, czy poszukujemy skarpet.

Poszukiwania skarpet, poszukiwania kluczy, poszukiwania samochodu, poszukiwania człowieka, ciała, bomby i tak dalej, i tak dalej.

Wszystkie te elementy w zdaniu muszą być użyte poprawne pod względem składniowym, która to składnia wymaga użycia rzeczownika w dopełniaczu, poszukiwania kogo, czego, a więc poszukiwania bomby, ciała, drogi.

Policja poszukuje kogo czego.

Policjanci ratownicy poszukują napastnika, sprawcy, turysty i tak dalej i tak dalej.

Poszukujemy również zaginionych plików na przykład, ale cały czas kogo czego.

Zatem poszukiwać za kim to jest forma niepoprawna.

Więc poszukiwania kogo czego.

Wyszukiwać natomiast możemy kogo co.

Czyli wyszukujemy, i tu musi być biernik, kogo co artykuły, wyszukujemy ciekawostki, wyszukujemy cytaty, dane, książki, wyszukujemy pewnego rodzaju zwroty

Chociaż to jest rzadziej używany czasownik, ale mamy wyszukiwać kogo co, kogo co, a nie kogo czego.

Chociaż w słownikach podawane są różne przykłady, przeczące temu wzorowi składniowemu, czyli poszukiwać kogo czego, na przykład zdjęć.

I wyszukiwać też kogo czego zdjęć, wyszukiwać zależności towarów.

Natomiast poszukiwania kogo czego i to jest poprawna konstrukcja.

Ten czasownik szukać, bo też było pytanie o etymologię, nie do końca jest jasne pod tym względem.

Niemiecki słyn szukać, poszukiwać, próbować, starać się i z tego niemieckiego właśnie zapożyczyliśmy wedle niektórych językoznawców ten właśnie wyraz w znaczeniu właśnie.

Poszukiwać, tropić, usiłować, starać się.

Natomiast nie ma pewności co do tego SZY, które występuje w wyrazie szukać.

Natomiast inna hipoteza mówi, że szukać pochodzi od takiego rdzenia SZU, tak jak na przykład szumieć, który jest przykładem w wielu czasownikach dźwiękonaśladowczych, na przykład

Szelest, szmer, szum, stąd cicho mówić, szeptać, szmerać, przemieszczać się, powodując szelest.

Większość skłania się ku etymologii wskazującej, że szukać wywodzimy z języka niemieckiego i myślę, że tu ta kwestia będzie dość jasno związana z tymi leksygraficznymi poszukiwaniami.