Mentionsy

Czy dziecko może róść, czy rosnąć?

Serce roście.

Spieszę więc objaśnić, że dziecko może i róść i rosnąć.

Chociaż częściej może jednak rosnąć, gdyż forio ma róść.

Pierwotna forma, która trochę zmieniła swoją postać i odmianę od czasów Jana Kochanowskiego jest dziś już trochę archaiczna, trochę

U Kochanowskiego więc ROŚĆ troszkę inaczej się odmieniało.

W staropolszczyźnie ROŚĆ, ROŚTEŁ, JA ROŚTEŁ, TY ROŚCIESZ, ONO ROŚCIE.

Więc SERCE ROŚCIE, proszę Państwa, to była poprawna odmiana w staropolszczyźnie, ale później się ona zmieniła.

ROŚĆ, ROŚTNĄĆ, ROSNĄĆ.

ROŚNĘ, ROŚNĘ, ROŚNĘ.

ROŚCIESZ, ROŚNIESZ, ROŚNIESZ.

I ROŚCIE WŁAŚNIE DZIECKO, ROŚCIE.

ROŚTNIE I ROŚNIE.

Zatem proszę Państwa dziś powiedzielibyśmy oczywiście SERCE ROŚNIE.

Niemniej jednak drzewa, dzieci, włosy mogą róść rzadziej, mogą częściej rosnąć.

No jest dobra, słowniki ją podają i możemy się nią posługiwać, jednak z tym zastrzeżeniem czasownik róść i czasownik rosnąć odmieniają się identycznie.

Ja rosnę, ty rośniesz, on rośnie, my rośniemy, ja będę rósł, będę rosnąć lub będę róść.

Sam czasownik, natomiast, RÓŚĆ, pochodzi z prasłowiańszczyzny, znany był, ale z taką zmienioną postacią, z przestawioną grupą RU, RO.

Pierwotna to była postać OR, ORSTI, ORSTĄ, czyli rosnąć właśnie, wzrastać, wyrastać.

Nieprawdą również jest twierdzenie niektórych użytkowników polszczyzny, że jeżeli używamy formy ROŚĆ, to powinniśmy ją odmieniać tak, jak w staropolszczyźnie.

Ja rosnę, ty roślisz, on rośnie, ono rośnie.

Nie, proszę Państwa, to jest nieprawda.

Rzeczywiście, jak już wspomniałem, w staropolszczyźnie taka koniugacja byłaby poprawna.

Dziś ROŚĆ, ja rosnę, rosnąć, ja też rosnę.

A rozprawy z językiem w Radiu Kielce można wysłuchać codziennie od poniedziałku do piątku o godzinie 14.15.