Mentionsy

Znane są zapewne Państwu połączenia wyrazowe baba-jaga i baba-jędza.

Jedna ze słuchaczek pyta o etymologię wyrazu jędza.

To jest bardzo ciekawa kwestia, gdyż i jaga i jędza, te składniki, wywodzą się z jednego źródła.

I właśnie w tych połączeniach baba-jaga, baba-jędza wiemy, że mają te rzeczowniki takie no trochę czarodziejsko niewłaściwe.

To są negatywne postacie, chociaż bywa, że ta baba-jaga jest sympatyczniejsza niż baba-jędza, ale wiemy, że przedstawia się z takim hakowatym nosem, jest często złośliwa, lubi szkodzić innym, a czasami zjeść takiego Jasia i taką Małgosię.

Niemniej jednak, proszę Państwa, i Jędza, i Jaga mają ten sam źródło słów, tylko ta prasłowiańska Enga, Endza rozwinęły się na dwa sposoby.

Jaga na wschodzie, a Jędza na zachodzie Słowiańszczyzny i to jest charakterystyczne.

Chociaż proszę Państwa w języku polskim też baba-jaga, baba-jędza funkcjonują niemal wymiennie.

W życiu natomiast jędza, już przede wszystkim jędza, to kobieta uważana za niesympatyczną i złośliwą.

Nie mówimy już o niej jaga, tylko właśnie a to jędza.

Sama baba-jaga i sama baba-jędza, też te dwa określenia, te dwa rzeczowniki mają w sobie pewnego rodzaju tautologiczne skojarzenie, bo zarówno jaga, jak i jędza były uznawane za osobę mogącą za pomocą czarów wpływać na losy ludzkie.

Również uznawana była często za znachorkę taka jędza, taka jaga.

W związku z tym moglibyśmy powiedzieć, że baba-jaga, baba-jędza są to takie tautologiczne określenia, czyli jedno i drugie w pewnych kontekstach określenie może mieć dokładnie takie samo znaczenie.

Jędza, jędzy, komu, czemu się przyglądamy.

Pamiętajmy też, że baba-jaga zazwyczaj, baba-jędza, te wyrażenia zapisywane są z łącznikiem, ale nie wszystkie słowniki co do tego się zgadzają, dlatego czasem zapisane w postaci oddzielnej mogą budzić pewne wątpliwości.