Mentionsy

Nie musiałem się uśmiechać, jeśli nie chciałem.

Brzmi to jak coś matowego i nitkowatego, jak syrena ostrzegawcza przed tornadem.

Ekran robi się czarny tuż przed wyświetleniem komunikatu z czarno-białym tekstem.

Nie wiem, czy aplikacja je aktualizuje, czy może coś mrocznego obserwuje i upewnia się, że je przeczytałem.

Skojarzył mi się z wyluzowanym surferem.

Nie mogłem uwierzyć w to, co widziałem.

Serce waliło mi jak młotem.

Czułem jego obecność wszędzie, gdziekolwiek się udałem.

Nie ma infolinii ani nazwy, tylko formularz z jednym pytaniem.

Czekałem.

Była mniej więcej 3.12 nad ranem.

Silnik pracował na biegu jałowem.

Prawie odmówiłem.

W nazwie było tylko M. Dobrze, zgodziłem się.

Po prostu siedział, a siedzenie skrzypiało pod jego ciężarem.

Na początku nic nie widziałem.

Zanim zdążyłem cokolwiek powiedzieć, drzwi zaskrzypiały otwierając się, po czym zatrzasnęły się z hukiem.

Trochę mi zajęło, zanim to zrozumiałem.

Oni nie gonią za miejscem.

Wiele się od tamtej pory nauczyłam.

Koszula z kołnierzykiem.

Ruszam.

Uśmiecham się krzywo, ale nie odpowiadam.

Zapomniałem sprawdzić zasady obowiązujące dziś wieczorem.

Nie rozmawiaj z pasażerami o swoim życiu osobistym.

Jakby ta zasada od zawsze tam była, tylko ja jej nie zauważyłem.

Ale wiem, co widziałem.

Kilku z nich chichocze pod nosem.

Następnym moim klientem jest kobieta stojąca samotnie na rogu w pełnym stroju ślubnym.

Teraz ciężko oddycham.

Facet w pogniecionej koszuli zapinanej na guziki z luźno zwisającym krawatem.

Był cholernym mechanikiem.

Cholera, ja nawet go nie znam.

W eleganckiej koszuli i spodniach, stojącego przed hotelem.

Z wyrazem dezorientacji i lekkim zdenerwowaniem.

To był ten hotel, w którym on i drużbowie zatrzymali się dziś wieczorem.

O, hej synu, tylko kogoś podrzucam.

Zamarłem.

Wpadłem na twojego tatę i pomyślałem, że zrobimy szybki wypad na piwo przed wielkim dniem.

Nie, nie, nie, to nie Troy, pomyślałem.

Nie, powiedział James, kręcąc głową z niedowierzaniem.

Warknąłem.

Zagrucham.

Syknąłem.

Nie odpowiedziałam.

Nie musiałam.

Nie odebrałam.

Nie odpowiadam.

Stracisz całą zabawę, jaką dla ciebie przygotowałem.

Nawet się nie odwracam.

Powiedzieć mu, że go kocham.

Chciałem tylko powiedzieć, że przepraszam.

Patrzyłem, jak pomarańczowa poświata zaczyna wznosić się nad horyzontem.

Bóg mi świadkiem, że ja też tego potrzebowałem.

Kiedy spojrzałem w lustro, prawie się nie poznałem.

Miałem stać się nowym człowiekiem.

Wiedziałem, że jest za późno, żeby być dobrym ojcem.

Mati101M.