Mentionsy

Cześć, Aniu.

Jak to jest i z czego to wynika, że czasami spotykając obcą osobę po raz pierwszy w swoim życiu, po pierwszym spotkaniu czujemy, że jakby właśnie

Pierwsze to ważne, żeby mniej więcej po połowie zadawać pytań, jak mówić o sobie, czyli ma być to w jakiejś równowadze, bo zobaczcie, czasami jest tak, że zalewamy z kolei tymi pytaniami bezustannie i ten drugi człowiek czuje się tak, jakby był na rozmowie kwalifikacyjnej jakiejś, że nie może, albo na jakimś przesłuchaniu, albo z kolei w drugą stronę, bezustannie mamy monolog o sobie.

Ważne jest jeszcze, żeby w tym wyrażaniu zainteresowania patrzeć w oczy.

Ważne jest też, żeby w wyrażaniu zainteresowania używać imienia.

Ja uwielbiam na przykład jak ktoś mówi do mnie i mówi do mnie Aniu.

Tylko właśnie mówi, a Aniu, a coś tam coś.

Dziękuję, że wybrałeś taką przemiłą knajpę na przykład na pierwszym spotkaniu.

Jedno, że właśnie idziemy w kontestację, czyli zauważaniu przeciwieństw, a drugie, że nie wpływamy na poprawę nastroju.

Gdzie przebiega ta cienka granica między zauważaniem, takim dyskretnym zauważaniem różnic albo sygnalizowaniu tych różnic, a umniejszaniu komuś?

I wystarczy na zauważaniu.

Tak, bo jeśli będziemy w to brnąć, to czasami na takiej pierwszej ramce czy pierwszym spotkaniu można się nieźle spiąć.

Uczymy tu życzliwości naturalnej i pewnej naturalności w budowaniu związków.