Mentionsy

Felek Wafelek i skrzydlate nosorożce.

Gdy szarość rozlewa się po ulicach, a sadzuch rośnie z każdą zgaszaną barwą, felek, dziewczynki, króliki i skrzydlate nosorożce muszą podjąć decyzję, od której zależy nie tylko los paszteta, ale też to, czy w ogóle jeszcze kiedyś zobaczyny prawdziwą tęczę.

Czy jeden czekoladowy wafelek może zostać jeźdźcem legendy?

Jeżeli Felek stał się już znajomym głosem w Waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.

Poranek w Kamen nie przypominał żadnego poranka, jaki Felek, Oliwia czy Pola kiedykolwiek widzieli.

Felek wyszedł z klatki schodowej, naciągając wafelkową czapkę na czekoladowe brwi.

Felek, Oliwia i Pola poszli zaraz za nimi, trzymając się blisko, bo nawet echo w tym świecie zdawało się bać własnego głosu.

Felek, Oliwia i Pola stanęli z nimi.

Felek przymknął oczy.

Musimy znaleźć Paszteta, kontynuował Felek.

Felek wskoczył na skrzynkę po marchewkach, jakby to była mównica bohatera.

Sadzuch sam powiedział, gdzie go trzyma, dodał Felek.

Felek uniósł rękę do góry.

Podziemna baza wciąż drżała lekko po ostatnim uderzeniu szarości, gdy Felek nagle zmrużył oczy i powiedział... Czekajcie, zauważyliście?

Felek kiwnął głową ze zrozumieniem.

No to idziemy, mruknął Felek.

Cicho jak wafelek pod stołem na imieninach.

Felek wciągnął wszystkich za wielki, pęknięty filar skalny.

Dziewczynki przytuliły się do siebie, a Felek przykleił się do ściany tak intensywnie, że wyglądał jak czekoladowa naklejka.

Felek uśmiechnął się pod nosem.

Felek tuż za nimi.

— Podnieśmy go — powiedział cicho Felek — i wynośmy się stąd, zanim on wróci.

Nie, nie poddamy się tak łatwo, powiedział Felek stanowczo.

Felek pochylił się.

Felek spojrzał na Paszteta.

Tylko Felek patrzył.

I wtedy Felek zauważył coś jeszcze.

— Hej — szepnął Felek.

Felek wskoczył na skrzynkę po marchewkach, swoją ulubioną mównicę.

Widząc pytające miny królików i dziewczynek, Felek uniósł rękę i zaczął tłumaczyć.

Dokładnie tak, potwierdził Felek.

Podsunął Felek.

A potem felek rozpromienił się jak czekolada na słońcu.

Felek, Oliwia i Pola trzymali się blisko granorożca, który tym razem szedł wolno, jakby witał się ze starym domem.

Felek zamyślił się.

Brzmi jak nazwa idealna, przytaknął Felek.

Na czekoladowe wąsy, westchnął Felek.

— Bo tęcza ma siedem kolorów — odpowiedzieli chórem Felek, Pola i Oliwia.

Felek wspiął się na jego grzbiet.

– szepnął Felek, przypinając się do specjalnego siodła na grzbiecie tego kolosa.

– dodał Felek.

Na jego grzbiecie stał Felek Wafelek.

Krzyknął Felek, a jego głos odbił się echem po całej kopalni.

Felek zacisnął dłonie na uprzęży granorożca.

Felek poczuł, jak serce gran Orożca bije w tym samym rytmie, co jego.

ryknął Felek.

Felek poczuł, jak więź między nimi pulsuje jak bębenek.

Felek odetchnął głęboko.

Felek zeskoczył z grzbietu granorożca.

Felek stanął na wprost sadzucha i dorysował mu kakaowe piegi.

Felek kiwnął głową.

Felek pochylił się nad nim.

Nawet czekoladowy wafelek, który powie kruszę się, lecz nie poddaję.

Felek, Oliwia, Pola, króliki i skrzydlate nosorożce pokazali, że nawet największa szarość pęka, gdy spotyka odwagę, przyjaźń i odrobinę słodkiego uporu.