Mentionsy

Ja jestem Krzyś, a to mój brat bliźniak, Adaś, przedstawił się chłopiec w błękitnej czapce.

Nigdy nie sądziliśmy, że spotkamy ciebie tutaj w naszych rodzinnych okolicach, powiedział Krzyś.

To chyba stara puszka, ocenił Krzyś.

Zrutowisko Pierzyna, powiedział Krzyś.

Sprawdzamy, potwierdził Krzyś.

Albo jak teatralny rekwizyt, dodał Krzyś, ale jego głos brzmiał niepewnie.

Nasza mama na pewno by wiedziała, co to za nasiono, powiedział Krzyś.

Tak, ma 11 lat, geniusz od komputerów, kabli i kodów, wyjaśnił Krzyś.

Dodał podekscytowany Krzyś.

Nie otwieraj, zawołał Krzyś, ale już było za późno.

I od psucia zabawek w imię nauki, dodał Krzyś.

Krzyś wyjął wojskowy terminal z plecaka.

Dodał Krzyś.

Adaś i Krzyś wybuchnęli śmiechem.

Klasyczny Felek, zawołał Krzyś.

spytał Krzyś.

Krzyś spojrzał na brata.

Adaś i Krzyś.

Według mapy to powinno być gdzieś tu, powiedział Krzyś marszcząc brwi i stukając palcem w ekran terminala.

– Terminal mówi, że jesteśmy dokładnie na punkcie – odpowiedział Krzyś.

Krzyś zmrużył oczy i przechylił głowę.

Krzyś już sięgał po plecak.

No to chyba znaleźliśmy wejście do… czegokolwiek to jest, powiedział Krzyś, wpatrując się w ciemność.

– Wow, to musi być jakieś super-mega-tajne laboratorium – szepnął Krzyś.

Krzyś przystanął obok Felka.

Na to wygląda, odparł Krzyś.

To po grecku chyba coś z roślinami, przypomniał sobie Krzyś.

– Świetnie – jęknął Krzyś.

spytał Krzyś.

– spytał Krzyś.

Krzyś szybko wyjął z plecaka mini latarkę Brelock i cienki kabel z mikrokamerką.

Adaś wyciął w niej otwory na uszka, a Krzyś przykleił z boku pasek z taśmy.

Krzyś z powagą dodał.

To ten, krzyknął Krzyś.

– dodał Krzyś, klaszcząc w dłonie.

Zawałał Krzyś.

spytał Krzyś.

No proszę, zaśmiał się Krzyś.

Zapytał Krzyś otwierając szeroko oczy.

W laboratorium był projekt Chloris, wyszeptał Krzyś.