Mentionsy

Chemik z Łukasiewicza.

Chemik dostrzegł ich przez szkło i natychmiast uderzył w jeden z dużych przycisków awaryjnych.

Chemik odetchnął z ulgą, otworzył śluzę i podszedł szybkim krokiem, a jego maski filtrujące cicho zaszeleściły.

Chemik uniósł brwi pod maską.

Chemik nachylił się tak szybko, że aż stuknął czołem o osłonę mikroskopu.

Chemik przejął fiolkę z różową mgłą przy pomocy metalowych szczypiec i włożył ją do skanera i uruchomił procedurę.

Chemik przyłożył lupę do schematu anteny, który wcześniej podał Łukasz.

Ten moduł, mruknął Chemik, wzmocnił śmiech pięć razy.

Chemik skinął głową i stuknął palcem w panel analityczny.

A najgorsze jest to, że... Krasnalchemik westchnął ciężko, wskazując na pusty słoik w analizatorze.

Wrzasnął chemik, aż jego dwie maski filtrujące zabrzęczały.

Chemik umieścił fragment korzenia R17 w komorze analizującej.

Chemik wstrzymał podgląd.

Wszyscy wokół – chemik, matematyk, wykształciuch, energetyk, programista geek, cymeliusz, a także Łukasz, Rafał, Filip, Diwat i Kajka – odruchowo zamilkli.

Chemik odruchowo wcisnął sekwencję zielonych przycisków na panelu.

Chemik, zwykle przejmujący inicjatywę, teraz tylko kiwnął głową i odsunął się pół kroku.

Chemik ruszył natychmiast, jakby ktoś wcisnął przycisk turbo.

Chemik spojrzał na niego z przerażeniem.

Chemik uniósł rękę do ust.

To może działać, szepnął chemik.

Chemik krzyknął.

Chemik nie wytrzymał i wykrzyknął – mamy to, mgła jest stabilna.

Chemik uderzył w panel alarmowy.

Chemik otworzył transporter z antidotum.

Felek razem z Chemikiem wsunęli zbiornik w specjalny slot.

Chemik pobladł jak kreda.

Dodał chemik z przerażeniem, unosząc głowę do góry.

Chemik wpadł między nich, wymachując czujnikiem jak doktor z kreskówki.

Chemik przyklęknął obok nich z namaszczeniem.