Mentionsy

Słuchacie Felek Wafelek.

Jeżeli Felek stał się już znajomym głosem w Waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.

Taki, że nawet Felek pomyślał, no bez przesady, to tylko hop.

Felek nie wtrącał się.

Felek powoli podniósł wzrok na fiolkę.

Felek uniósł palec do nosa.

Felek nie powiedział tego na głos.

Felek poprawił wafelkową czapeczkę.

A Felek podskakiwał między nimi, czapeczka przekrzywiona, oczy szerokie, nos pracował jak radar.

Felek biegł obok i widział, że to jest jak leb.

Felek zmrużył oczy.

I wtedy Felek zauważył coś jeszcze.

W tej sekundzie Felek zrobił to, co robi najlepiej.

Felek uniósł palec do nosa.

Felek poczuł chłodny dreszcz w czekoladowym środku między waflami.

Felek spojrzał na Perłę.

I wtedy Felek zrozumiał coś ważnego.

Zapach rogali świętomarcińskich kręcił się w powietrzu tak gęsto, że Felek miał wrażenie, iż można by go zebrać łyżeczką.

Felek stanął między dwiema ekipami i przez sekundę miał wrażenie, że to nie on stoi na rynku, tylko rynek stoi na nim.

W tej bieli Felek usłyszał coś, czego nie dało się pomylić z trocinami.

Felek zamarł.

Felek go czuł, jakby miał w nosie radar.

I wtedy Felek zrobił coś, czego nikt się nie spodziewał.

Felek dodał niżej.

Perła, Felek, Szrama, przestańcie!

Felek kucnął przy mikrofilmie i przesunął go pod światło.

Światło złapało krawędź kadru i wtedy Felek zauważył coś, co nie pasowało do żadnej historii.

Felek spojrzał na nią miękko.

Dokładnie, przytaknął Felek.

Felek podniósł wzrok.

Felek Wafel, NISKO

Felek, co ty kombinujesz?

Felek uśmiechnął się tym swoim felkowym, sprytnym półuśmiechem.

Felek aż poczuł, jak w środku robi mu się na czekoladowej fali.

Felek skinął.

W tym właśnie momencie Felek uniósł palec.

Felek przeszedł środkiem, spokojnie, jakby spacerował po własnym planie.

Felek, skulony już bezpiecznie przy wlocie do kratki, zerknął na perłę i róże z łobuzerskim uśmiechem.

Dzięki Wam Felek działa dalej, a kakao w kubku trzyma drużynę w pionie.