Mentionsy

Słuchacie odcinka Felek Wafelek i Cukierkoza Jaś i Małgosia.

Jeżeli Felek stał się już znajomym głosem w Waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.

A tuż obok maszerował Felek Wafelek.

Niewielki, kwadratowy wafelek z oczami ciekawskimi jak dwa małe reflektory.

Felek od razu zauważył coś jeszcze.

– Oho – mruknął Felek, mrużąc oczy – tu pachnie umową, a umowy w bajkach lubią się przyklejać jak karmel do zębów.

Felek wyprostował się dumny i gotowy.

Felek przystanął nagle, jakby ktoś mu nacisnął w środku przycisk UWAGA, bo krasnal nie mrugnął do wszystkich, mrugnął tylko do niego, a potem pochylił się odrobinkę tak blisko, że reszta świata na sekundę przycichła.

Felek nawet nie drgnął, tylko przełknął ślinę i skinął minimalnie, jak detektyw, który właśnie dostał hasło do sejfu.

Felek zmrużył oczy i przełknął czekoladę.

Felek spojrzał na nich poważnie.

Felek przysiadł obok, dotknął smugi opuszką palca, po czym od razu odsunął rękę, jak detektyw, który właśnie dotknął dowodu rzeczowego.

Felek dostrzegł coś jeszcze.

Felek podskoczył, chwycił wstążkę i jednym sprytnym ruchem wyprostował materiał.

Felek pokiwał głową.

A my na pewno nie chcemy być daniem w menu, odparł Felek poprawiając swoją wafelkową czapeczkę.

Nawet Felek czuł, jak w jego czekoladowym środku ktoś mówi, no przecież to tylko malutki.

Felek przystanął.

Felek odetchnął.

Felek zrobił krok do przodu.

I lepkie, mruknął Felek.

Felek był czujny, ale też wiedział, że czasem w bajkach postać musi zrobić błąd, żeby zrozumieć pułapkę.

Felek aż drgnął.

Felek nachylił się do Julii.

Gdy wóz odjeżdżał, Felek dostrzegł na burcie dziwne, ozdobne napisy.

Wóz jednak skręcił i znikł za zakrętem i Felek nie zdążył przeczytać, co było tam napisane, ale nagle poczuł w Wafelkach, że to nie była zwykła reklama.

Felek szedł obok, cichy, za cichy.

– Felek, może… może nie wszystko musi być pułapką?

I jak pan od zasad, Felek zatrzymał się na pół kroku i spojrzał na nich spokojnie.

To wygląda jak test, mruknął Felek.

Felek zrobił krok bliżej, jakby chciał zasłonić im widok własnym wafelkowym ciałem.

Felek stał obok i patrzył, jak jeszcze jeden malutki robi się śliski.

Wafelek zacisnął dłonie.

Felek stał obok i oddychał wolno.

Fajne jest tylko na początku, odparł Felek.

Felek drgnął.

Felek dopadł ich w jednym sprężystym susie i wszedł między nich jak prowadzący wyprawę.

Felek wciągnął powietrze nosem.

Felek nie zdążył odpowiedzieć, bo wtedy stało się coś, co nie pasowało do porwania.

Felek skinął głową, biegnąc dalej.

Felek zacisnął dłonie.

Felek już wie, że w tej historii najgroźniejsze pułapki wcale nie mają wielkich kłów.

Jeśli chcecie poznać odpowiedzi, wróćcie koniecznie za tydzień na drugą część Felek Wafelek i Cukierkoza.