Mentionsy

Zapraszam na odcinek Felek Wafelek i sardynkowa afera Hipno-Migot.

Migotały jak szklane guziki, a potem znów zgasły.

Profesor Migot krążył wokół maszyny, gestykulując tak, jakby siedział na wielkiej scenie i prowadził rozmowę z niewidzialnym gościem.

A więc to on, Profesor Migot, mruknął pod nosem.

wrzasnął Migot, odwracając się gwałtownie.

O, cóż za szczęście, powiedział Migot do siebie głośno.

Migot klepnął w panel.

To mój Hipno-Migot.

W tym czasie Migot wskazał na kilka uśpionych ptaków na belkach.

Migot nachylił się bliżej, tak że jego okulary błysnęły Felkowi prosto w oczy.

Roześmiał się Migot, jakby to była najładniejsza melodia.

Profesor Migot poprawił swoje rozwichrzone włosy, chwycił okulary i pacnął maszynę tak, że znów błysnęło zielone światło.

Całe portowe koty, które jeszcze wczoraj patrzyły na niego podejrzliwie, teraz były tu, w środku kryjówki Migota.

To wszystko sprawka tego szalonego Migota.

Do sali wkroczył Profesor Migot.

Podszedł do Hipno-Migotu i klepnął w panel.

Zewsząd, z góry, z dołu, ze schodów otoczyły Migota kręgiem.

Migot cofnął się o krok, ale zaraz się roześmiał drżącym głosem.

Były zahipnotyzowane, bezbronne i całkowicie podatne kontroli Migota i jego okularom.

Migot rozłożył ręce jak dyrygent.

Migot zaczął używać Hipno-Migotu do sterowania kotami tak samo, jak wcześniej używał do sterowania mew.

Ryknął Migot.

Zielone światło hipno-Migotu pulsowało jak serce potwora.

Migot uniósł ręce i dyrygował, a koty, sztywne i bezwolne, niosły sardynki w pyskach, ciągnęły skrzynie, jakby były częścią jego orkiestry.

– zawołał Migot, nie podejrzewając podstępu.

Migot patrzył na inne koty i śmiał się w niebogłosy.

Z mocą potężnego karmelowego kociego Kocio-Fu popchnął urządzenie Hipno-Migota.

Światła zamigotały chaotycznie, jakby ktoś pomieszał im rytm.

Z wnętrza buchnął dymek, a okulary w dłoni Migota zgasły, tracąc swój złowrogi blask.

Migot spojrzał na niego osłupiały.

Migot pędził w stronę nabrzeża, ale tam już czekał Felek.

Inne koty poplątały się wokół nóg Migota sycząc i fukając.

Migot zakrztusił się krzykiem, próbował się wyrwać, ale nogi poplątały mu się w linach, a ciężar sieci ściągnął go wprost do otwartej skrzyni z sardynkami.

Koniec migota w sardynkowej tonacji.

Koty i mewy jeszcze wiwatowały po zwycięstwie nad Migotem, a Felek stał w samym środku otoczony spojrzeniami pełnymi wdzięczności.