Mentionsy

Oliwi, Poli i Królika Paszteta, którzy postawili Felkowi największe kakao na Patronite.

I dlaczego zaginął właśnie leniwy królik Pasztet?

Nasz królik zniknął!

Wskazał na alejkę, która kończyła się przy starej przemysłowej uliczce, a tam kolejna smuga i kolejna, jakby jakaś siła wciągała wszystkie króliki w jednym kierunku.

Ruszamy tropem Paszteta i wszystkich innych królików, zanim zrobi się z tego bardzo, bardzo Pasztetowy problem.

Króliki przyszły aż tu?

Dziewczynki, w świecie królików zawsze jest jeden klucz, który pasuje do wszystkiego.

Przecież króliki nie noszą metalowych kluczy!

I dokładnie w tej chwili po jaskini rozległ się głośny alarm, a kilkanaście królików w hełmach pilota przemknęło obok nich jak ekspresowy pociąg paniki.

Oliwia wpatrywała się w uciekające króliki jak oszołomiona.

Czy ja właśnie widziałam… gadającego królika w hełmie?

Króliki w hełmach pilota biegały na wszystkie strony.

Kilka królików ciągnęło za sobą ogromne mapy lotów, tak duże, że zasłaniały im pół świata, a inne mówiły do mini-radiostacji w uszkach, zerkając na panele pełne migających lampek.

Nie on jak królik.

Nagle, tuż przed Felkiem, jak spod ziemi wyrósł Królik.

Ale nie byle jaki Królik.

Wrzasnął Królik, aż echo odbiło się trzy razy.

Nasz królik.

To... to nie jest zwykły królik!

Generał zrobił poważną minę, jakby ogłaszał wyniki wyborów królików na prezydenta.

W tle króliki biegały jeszcze szybciej.

Najstarszy z królików, z siwą grzywką jak cukrowa wata i uszami długimi jak anteny, podszedł do Felka i dziewczynek.

– To on, Sadzuch – szepnął królik.

– Szary – dodał przebiegający królik w hełmie, trzymający skrzynkę z marchewkami.

Podał ponownie najstarszy z królików, a inne króliki kiwnęły głowami.

To on, wyszeptał generał Królik, a jego wąsy zadrżały.

W tej chwili króliki aż zatrzymały oddech.

Króliki ruszyły do akcji, jakby ktoś nacisnął wielki przycisk do startu.

Zanim pierwsze nosorożce wzbiły się w powietrze, obok Felka pojawił się najstarszy z królików.

Spójrzcie uważnie, powiedział Królik, wskazując łapką na grupę nosorożców ustawiających się w szyku.

Królik uśmiechnął się tajemniczo.

Głos królika przycichł.

Królik skinął głową.

Tylko wybrany przez tęczorożca królik może go dosiąść i może nim sterować.

Króliki wiwatowały przez radiostację.

Do boju królikowi jeźdźcy!

Króliki popiskiwały, próbując utrzymać szyk.

Króliki przejęły kontrolę.

Króliki w radiostacjach.

Wylądował na ogromnym, różowym, dmuchanym materacu awaryjnym, który króliki zawsze montowały pod brzuchami światłorożców, na wszelki wypadek awarii skrzydeł.

Króliki natomiast katapultowały się z małych siodełek, opadając spokojnie i powoli na ziemię na spadochronach w kształcie marchewek.

Oliwi, Poli, ich królika Paszteta oraz ich mamy Moniki.