Mentionsy
55. Co za G! (czyli o wymowie litery G)
Jak prawidłowo wymawiać literę G w języku francuskim? W tym odcinku rozprawimy się z tym G raz na zawsze. A przynajmniej taką mam nadzieję ;)
Notatkę z listą wyrazów można pobrać tutaj:
https://przerwanafrancuski.pl/notatki-do-podcastu
Transkrypcja odcinka jest dostępna na blogu:
https://przerwanafrancuski.pl/wymowa-litery-g/
Sponsorzy odcinka (1)
"po więcej wiedzy językowej zapraszam, na lekcje online ze mną"
Szukaj w treści odcinka
I jeśli zaglądając do tego odcinka spodziewacie się, że tytułowe G to gówno, to lojalnie uprzedzam, że nie.
Przecież nie możemy w każdym odcinku drzeć łacha z kupy.
Dorośli i wykształceni ludzie, tacy jak ja i Wy, powinni mieć nieco bardziej zróżnicowane zainteresowania.
Szczerze mówiąc, zawsze uważałam temat wymowy litery G za naprawdę banalny i nie sądziłam, że kiedyś zrobię na ten temat po prostu cały odcinek podcastu.
Jednak na prowadzonych przeze mnie lekcjach przekonałam się, że nie jest to wcale tak banalne i oczywiste,
Najwyraźniej nie jest to też intuicyjne, więc mam nadzieję, że ten odcinek pomoże Wam uporządkować tę kwestię.
Zwłaszcza, że jeśli chodzi o wymowę różnych kombinacji liter, to litera G jest naprawdę prosta do ogarnięcia.
Nie bez powodu wspomniałam przed chwilą o kombinacjach liter, gdyż, ponieważ wymowa litery G w języku francuskim
będzie zależała od tego co znajduje się zaraz po niej.
W opisie odcinka jest link do notatki którą możecie sobie pobrać żeby mieć przed oczami całą listę wyrazów na których będziemy pracować.
Prócz samych wyrazów jest też ich transkrypcja.
Od razu dodam, że nie będziemy sobie ich tłumaczyć, bo to nie ma teraz żadnego znaczenia.
To znaczy, że ta lista realnie ilustruje zasady związane z wymową litery G w języku francuskim.
Jeśli macie taką możliwość, weźcie kartkę papieru i podzielcie sobie te wyrazy na grupy w zależności od tego, jak wymawiamy literę G.
Podpowiem, że możemy tu utworzyć dwie lub trzy grupy.
Dwie, jeśli skupimy się wyłącznie na tym, co daje nam w wymowie litera G w tych wyrazach, a daje nam dźwięk G lub Ż. Ewentualnie możemy utworzyć też trzecią grupę, do której wrzucimy wyrazy, w których mamy oba te dźwięki naraz, jak na przykład w słowie gorż.
No dobrze, jeśli macie już wyrazy podzielone na grupy albo po prostu patrzycie sobie na notatkę z transkrypcją, to co zauważacie?
Jakie kombinacje liter dają nam dźwięk G, a jakie dźwięk Ż w wymowie?
Zacznijmy od tego, że na podanych przykładach widać, że po literze G możemy mieć zarówno samogłoskę, jak i spółgłoskę w zapisie.
Kiedy po literze G mamy samogłoskę, to możliwości są dwie.
G w połączeniu z samogłoskami A, O i U daje nam w wymowie dźwięk G. Te zasady ilustrują wyrazy gorż, gitar, garaż, elegan, baguette, bagaż, legume.
Zwróćcie uwagę na fakt, że jeśli po literze G mamy U plus jeszcze jedną samogłoskę, to U nie wybrzmiewa.
Ono tam jest wyłącznie po to, żeby dać dźwięk G. Widzimy to na przykład w wyrazach Guitare i Baguette.
Takim wyjątkiem jest na przykład słowo... czyli igła lub też wskazówka w zegarku.
Natomiast G w połączeniu z samogłoskami E, I oraz Y daje dźwięk Ż. W tej grupie znajdą się Gorge, Garage, Gymnastique, Manger, Agité, Pigeon, Marginal, Bagage.
Na mojej krótkiej liście słabo to widać, bo jedynym przykładem jest Piżun, ale jeśli po G plus E mamy jeszcze A, O lub U, to nadal wymawiamy Ż, tak jak w Piżun, ponieważ ważne jest, jaka litera znajduje się bezpośrednio po G. Można też to ująć trochę inaczej.
Żeby G w połączeniu z A, O lub U dało nam w wymowie Ż, musimy tam jeszcze wcisnąć literę E.
Znajomość tej zasady jest bardzo pomocna, na przykład żeby móc prawidłowo zapisać odmienione formy czasowników pierwszej grupy, potocznie nazywanych regularnymi, które kończą się na ger, czyli przykładowo manger albo partager.
Odmiana czasowników pierwszej grupy w czasie teraźniejszym polega na tym, że ucinamy im końcówkę "-er", i dodajemy końcówki osobowe.
Tymczasem bezokolicznik tego czasownika to przecież mąży, nie mągie.
Prawidłowa forma to mąży.
I musimy zachować ten dźwięk przez całą odmianę w różnych czasach i osobach.
Zatem żeby wyszło nam nu mążu, to po pozbawieniu bezokolicznika końcówki "-er", musimy najpierw dodać "-e", i dopiero po nim końcówkę osobową "-ons".
Wtedy wszystko się zgadza i mamy nu mążu.
Nie wiem jak Wy, ale ja uważam, że zamiast kłóć na pamięć, w których formach wskakuje nam to dodatkowe E, dużo łatwiej jest bazować na znajomości zasad wymowy litery G. Przy okazji zwracam Waszą uwagę na fakt, że w formie nous mangeons mamy dwie różne głoski nosowe.
Na zakończenie wspomnimy o czymś jeszcze, czego przygotowana przeze mnie lista w żaden sposób nie ilustruje, a mianowicie o tym, że litera G czasem łączy się ze spółgłoską N, co w wymowie da nam N. Znakomitym przykładem jest nazwa naszego kraju w języku francuskim, czyli La Polonie.
Regularnie też publikuję materiały edukacyjne na Instagramie i na TikToku.
Ostatnie odcinki
-
55. Co za G! (czyli o wymowie litery G)
15.03.2026 04:43
-
54. Kupa śmiechu (czyli o kupie po francusku)
11.02.2026 04:13
-
53. Se peler le cul
11.01.2026 00:22
-
52. Częste błędy w wymowie
23.11.2025 00:24
-
51. Częste błędy leksykalne
03.10.2025 22:25
-
50. Wymowa końcówki -ER
10.07.2025 22:07
-
49. Trudne powroty: rentrer, revenir, retourner
10.02.2025 23:07
-
48. Francuskie głoski nosowe - quiz fonetyczny
22.10.2024 23:41
-
47. Wymowa końcówki -ENT
28.09.2024 22:03
-
46. Nouveau / neuf - czym się różnią?
08.08.2024 23:32