Mentionsy

Po ponad miesiącu walki, na mniej niż dwie godziny przed upływem ultimatum postawionego przez prezydenta Trumpa, Stany Zjednoczone i Iran ogłosiły dwutegodniowe zawieszenie broni.

Zacznę od pytania, czy w Iranie jest nowy reżim, bo to jest kwestia skomplikowana.

Z twierdzeniem, że w Iranie mamy do czynienia z nowym reżimem.

Czy rzeczywiście ta wojna doprowadziła do tego, że w Iranie ukonstytuował się nowy reżim?

Może ta nowa grupa ludzi, która stanęła na czele Iranu w wyniku tej operacji wojskowej, ma jednak inne nastawienie?

Czy w związku z tym, że Republika Iranu zyskała to dodatkowe narzędzie, bardzo istotne narzędzie, jak wszyscy to doskonale

Odczuwamy w Teheranie naprawdę panuje przekonanie, że Iran wygrał tą wojnę, bo to zrozumiałe, że przy okazji zawieszenia broni obydwie strony starają się w ten sposób przedstawić swoją pozycję i wykazać swoje sukcesy, ale czy to jest realne przekonanie, że Teheran ma mocniejsze narzędzia nacisku niż to było przed konfliktem i że w wyniku tego, iż ten reżim przetrwał ostatnie nieco ponad miesiąc, właściwie jest w politycznie mocniejszej pozycji niż był?

Oczywiście sygnały, które napływają z Iranu są nieliczne i mówimy tu o zamkniętym systemie autorytarnym, w związku z czym trzeba to opatrzyć tym zastrzeżeniem, że to są nieliczne sygnały i bardzo wiele może

Zastanawiam się nad tą listą żądań, które Iran przedstawił.

Ale chodzi o to, że w tamtych dziesięciu punktach Iran postawił warunki, które brzmiały rzeczywiście jakby dyktowali Amerykanom swoje warunki po zwycięstwie w konflikcie militarnym.

Czy tak rzeczywiście jest i czy Iran jakby ma w sobie wolę kontynuowania tego konfliktu, jeżeli Amerykanie się nie ugną?

Zatem z takim nastawieniem przystępuję do negocjacji, ale też pamiętajmy, że Iran ma takie w swojej kulturze statystycznej długofalowe myślenie rozbudowane i pewną ciągłość też instytucjonalną w zakresie

Teraz aż tak wiele się nie zmieniło do tej dwójki ludzi, czyli Steve'a Witkoffa i Jareda Kushnera, zięcia Donalda Trumpa dołączył trzeci człowiek, również bez doświadczenia w dyplomacji i bez wielkiej znajomości Iranu, czyli wiceprezydent J.D.

O Iranie, o sytuacji wokół tego ostatniego konfliktu, a teraz również o sytuacji społecznej w samym kraju.

Tuż przed tym konfliktem, na przełomie 2025 i 2026 roku w Iranie wybuchły potężne protesty stłumione brutalnie przez władze.

Jeżeli opozycja chce się przedstawiać jako opozycja narodowa, no to nie może wprost działać jako no promując interesy obcych państw, szczególnie takich państw jak Izrael, które no jest jawnie wrogim państwem wobec Iranu i tego nie nie ukrywa.

Czyli w momencie, kiedy zaczęła się wojna, zaczęły się bombardowania, to nastąpił ten efekt gromadzenia się wokół flagi i zmiana nastroju w Iranie.

O tyle z każdym dniem trwania tej wojny jest to coraz trudniejsze i ta liczba osób w diasporze, które popierały bombardowania Iranu,

W związku z czym, skoro nawet w diasporze, która z natury jest bardzo antyreżimowa, mieliśmy do czynienia z taką zmianą nastrojów, to można sobie wyobrazić, jak tym bardziej to wyglądało w samym Iranie wśród ludzi, którzy widzieli te bombardowania i stawali się ich ofiarami.

Natomiast prawdą jest również, że problemy gospodarcze Iranu pozostaną, a nawet się pogłębią za sprawą zniszczeń wojennych, zniszczeń w infrastrukturze, konieczności odbudowy sił zbrojnych, które bardzo poważnie na tym konflikcie ucierpiały.

No i to jest też perspektywa transformacji gospodarczej Iranu.

No, nowy najwyższy przywódca, czyli Mocztaba Menei w swoich nielicznych wypowiedziach, ale wprost mówi, że nie będzie powrotu do tego, że Iran nie zgodzi się na powrót do tego status quo ante, do tego sytuacji, która była wcześniej.

Dla Iranu to duża stawka w tych negocjacjach i być może Ciesina Ormus jest jednym z głównych asów, które ma w swojej talii delegacja irańska, ale może uda się doprowadzić Amerykanom do powrotu do status quo.

Chodzi o postawę europejskich sojuszników w czasie interwencji w Iranie.