Mentionsy

Donald Trump nie ma widocznie woli politycznej powstrzymywania Benjamina Netanyahu.

Natomiast Donald Trump zdecydował się i jest w tym konsekwentny dać zielone światło Benjaminowi Netanyahu.

Jest dokładnie w tym samym miejscu, bo istotą sprawy, istotą podejścia Netanyahu jest gra na czas i dojechanie z takimi, jakby z tą sytuacją, z tymi okolicznościami do wyborów parlamentarnych, które zaplanowane są najprawdopodobniej na październik, ale generalnie jesień następnego roku, czyli jeszcze mamy dokładnie rok.

W którym należy się spodziewać, że premier Netanyahu będzie przeciągał, zwlekał, przedłużał, wymyślał nowe preteksty, żeby nie zawrzeć pokoju.

A jeżeli go zawrze, podpisze, to znajdzie się jakaś taka dramatyczna sytuacja, w której Netanyahu nie będzie trzymał się porozumienia.

To będzie koniec wojny, ale rzeczywistość jest bardziej skomplikowana i Netanyahu wie, że ona jest bardziej skomplikowana i że można ją przeciągać, bo zawsze znajdzie się jakiś pretekst.

I jeżeli dojedzie Netanyahu na fali pokonywania Hamasu, na fali tego wielkiego Mr. Security, to jest trochę jakby oksymoron w tym momencie.

Bo Netanyahu nie daje bezpieczeństwa Izraelowi, tylko prowadzi nieustanne wojny.

A widać, że poparcie dla Netanyahu w tych pierwszych miesiącach wojny, gdzie bardzo spadło, Izraelczycy mieli ogromny problem z tym, kto doprowadził do 7 października, znaczy kto nie pozwolił Izraelowi uniknąć 7 października i zarzuca się tutaj przede wszystkim winę Netanyahu.

Ten obraz, który Netanyahu może grać.

Oprócz tego Netanyahu przetestował swoich ortodoksyjnych, tzn.

tych skrajnie prawicowych koalicjantów Ben-Gwira i Smotricha, którzy grozili wielokrotnie podczas tej wojny wyjściem z koalicji i nawet jeden krok taki drobny został poczyniony, ale szybko sojusznicy wrócili do koalicji, więc Netanyahu ma przetestowane

Krótko mówiąc, o ile jeszcze w Stanach Zjednoczonych wciąż jest wiara, że jedna, druga, trzecia operacja w strefie gazy jakoś przybliża ten ostateczny cel, to, jeżeli dobrze rozumiem to, co ty mówisz, po stronie Netanyahu i jego rządu panuje przekonanie, że ważne jest, aby tego króliczka gonić, a nie go złapać, że pokonanie Hamasu takimi metodami prawdopodobnie w ogóle nie jest możliwe albo jest jeszcze bardzo odległe.

To jest ten moment historyczny w rządach Benjamina Netanyahu, który pozwala Netanyahu przyjąć założenie.

Ktoś, kto oczywiście, kogo w każdej chwili można byłoby uratować z rąk Hamasu, wystarczy z Hamasem się dogadać i te warunki, które są negocjowane z dużym trudem, one są absolutnie do przyjęcia, tylko nie ma woli politycznej po stronie Netanyahu, żeby te warunki przyjąć, bo on potrzebuje kontynuacji wojny.

Czyli tak, Netanyahu wie, że może dzisiaj swobodnie, nie będąc karanym przez społeczność międzynarodową, bo tę skutecznie blokuje, co obserwujemy na forum ONZ-u, dyplomacja amerykańska, mamy zablokowane rezolucje przyśpieszające rozmowy pokojowe, czy wręcz potępiające Izrael.

Więc to jest okazja, którą Netanyahu stara się wykorzystać.

Rozmawialiśmy trochę o tym, co Izrael chce osiągnąć, jakie cele stawia przed sobą premier Netanyahu.

Operacji prowadzonych przez Netanyahu.

To politycy izraelscy tacy jak premier Netanyahu grają wojną, jak Ben-Gwir Smotrich chcą dalszego za wszelką cenę.

Stan psychofizyczny żołnierzy będzie miał coraz większe przełożenie także na opinię publiczną, więc wydaje się, że nawet jeżeli dzisiaj jesteśmy w momencie, w którym jeżeli odbyłyby się wybory, to Netanyahu nie przegrałby ich z Kretesem.

Natomiast też nie jest tak, że Netanyahu na pewno przegra, albo na pewno wygra.

Ileż to już było tych końców premiera Netanyahu w ostatnich latach, prawda?

Nieraz uśmiercaliśmy politycznie Netanyahu.

Zdobywając władzę, więc nie można politycznie stawiać krzyżyk na Netanyahu, ale widać taki ferment na opozycji.

Natomiast Netanyahu jest sprawnym graczem, radzi sobie w bardzo trudnych sytuacjach.

Natomiast społeczeństwo, które bardzo krytycznie podchodziło do Netanyahu po 7 października, bo oskarżało Netanyahu o to, że to on swoim zaniedbaniem doprowadził do tego, że Hamas był w stanie się przygotować do ataku.

Że to w znacznym stopniu Netanyahu pozwalał Hamasowi trwać, pozwalał na przesyłanie gotówki co miesiąc, prawda, tych kilkadziesiąt, bo to chyba było około 30 milionów, wwożonych za przyzwoleniem izraelskich służb do strefy gazy.

Więc Netanyahu, w interesie Netanyahu, i to dzisiaj po prostu wyszło po siódmym października,

Ale to Izraelowi, a konkretnie Netanyahu, pozwalało podtrzymywać żywotność dwóch skrajnie zwalczających się wrogów palestyńskich.

To dzisiaj może być, jakby Netanyahu próbuje to podtrzymywać, zobaczymy czy mu się uda.

Natomiast Netanyahu pod tym względem był krytykowany i zobaczymy czy ta krytyka dojedzie, krótko mówiąc, aż do wyborów.

Przez wiele w zasadzie dekad byli uczeni tego, że Izrael jest otoczony wrogami, że grozi mu Armagedon, że to co robi Netanyahu trochę jakby bazuje na ich takim podświadomym czuciu swojego bezpieczeństwa.

Więc z jednej strony mają problem z łamaniem przez Netanyahu praworządności izraelskiej, ale z drugiej strony nie mają problemu z tym, żeby Netanyahu w sposób brutalny walczył, prawda, czy rozgrywał potyczki militarne i polityczne nie tylko z Iranem, powiedzmy z Libanem w sposób taki bardziej ograniczony, ale także z Hamasem w strefie gazy, więc...

No ale w tej chwili sytuacja jest już tak poważna, że nawet największy przyjaciel Izraela i premiera Netanyahu nie może pozostać obojętny na to, co się dzieje z ludnością cywilną, co się dzieje z kobietami, co się dzieje z dziećmi.