Mentionsy

Tola i Nelek.

Tola i Nelek poznali się w przedszkolu i to właśnie tam spędzają razem najwięcej czasu.

Tym razem Nelek dowiedział się, że niedługo w jego domu zajdą duże zmiany.

Nelek po powrocie z przedszkola wyjął swoją ulubioną kolejkę elektryczną i skonstruował tor zajmujący niemal cały dywan w jego pokoju.

Nelek zawahał się, ale wstał i z zaciekawieniem poszedł za rodzicami do salonu.

Nelek usiadł między rodzicami.

Nelek spojrzał na mamę swoimi wielkimi oczami i przez kilka sekund milczał, jakby nie mógł uwierzyć w to, co usłyszał.

Zapytał Nelek, spoglądając na mamę.

Nelek zaczął wymieniać rzeczy, które wydawało mu się, że każdy noworodek powinien mieć.

Zapytał Nelek, kładąc rękę na brzuchu mamy.

Nelek nachylił się nad brzuszkiem mamy i szepnął.

Następnego dnia podekscytowany Nelek zjawił się w przedszkolu wcześniej niż zwykle.

Radośnie oznajmił swojej pani Nelek, a na jego twarzy pojawił się ogromny uśmiech.

Nelek zaczął opowiadać pani Mani, jak będzie się z nim bawił, kiedy dorośnie, czego go nauczy i jakie swoje zabawki mu przekaże.

– zawołał podekscytowany Nelek.

– zapytał wprost Nelek.

Nelek uśmiechnął się szeroko do dziewczynki, bo wymyślił świetny plan.

Nelek lubił siedzieć na sofie przy mamie, dotykać jej brzuszka i czekać na małe kopniaki od brata.

– zawołał Nelek, kiedy poczuł coś pod ręką, a w tej samej chwili mama lekko się skrzywiła.

Nelek przyglądał się uważnie tym biało-czarnym plamkom, próbując dostrzec to, o czym opowiadała mama, a wcale nie było to łatwe.

A, tak mi się powiedziało, bo będę go tak lulać, jak będzie chciał spać, zmieszał się Nelek.

Nelek każdego dnia spoglądał na swój obrazkowy kalendarz i odliczał miesiące oczekiwania na brata.

Nelek od razu podbiegł do szafy, w której tata trzymał skrzynkę z narzędziami.

Nelek podawał tacie śrubki i podtrzymywał deski.

Jestem ważnym pomocnikiem, powiedział Nelek.

Nelek wstał i zajrzał do miski.

Któregoś dnia po powrocie z przedszkola, Nelek szybko zrzucił buty i podbiegł do mamy z pytaniem.

Zapytał Nelek.

Nelek poczuł się zawiedziony.

Któregoś dnia Nelek usłyszał o poranku dziwne głosy, które dochodziły z korytarza.

– zapytał zaspany Nelek, przecierając oczy.

Babcia z dziadkiem zabrali go na plac zabaw, kupili lody, czytali książki, ale Nelek co chwilę pytał, kiedy tata zadzwoni.

Wieczorem, kiedy Nelek leżał już w łóżku, usłyszał dźwięk klucza w zamku.

Ucieszył się Nelek i głośno ziewnął.

Następnego popołudnia tata i Nelek pojechali do szpitala.

Dobrze, szepnął Nelek.

Nelek podszedł ostrożnie, mama odchyliła kocyk i Nelek zobaczył maleńką buzię, zamknięte oczka i małe, zaciśnięte piąstki.

Nelek po raz pierwszy w życiu widział tak maleńkiego dzidziusia.

Nelek bardzo delikatnie dotknął palcem małej dłoni swojego braciszka.

– To ja, Nelek!

Snuł wizję Nelek, a rodzice słuchali ze wzruszeniem jego deklaracji.

Nelek był pewien, że Lulo uśmiechnął się do niego delikatnie.

Materiały znajdziecie na tolainelek.pl Do usłyszenia, papa!