Mentionsy

Tak brzmi mit założycielski galerii Dalicz w Londynie.

Serce rośnie jeszcze bardziej, gdy zerkniemy na listę obrazów prezentowanych w Dalicz i zobaczymy tam nazwiska takie jak Rembrandt, Wermer, Poussin czy Rubens.

Nie architektura była jednak powodem, który przywiódł nas do Dalicz.

Aby udzielić rzetelnej odpowiedzi na to pytanie, trzeba cofnąć się do początków galerii Dalicz.

Ostatecznie obrazy trafiły do koledżów Dalicz.

To oficjalna wersja historii Dalicz Galery, z którą można się zapoznać chociażby na stronie internetowej tego muzeum.

Opowieść o Dalicz Galery niestety także ma drugie dno.

Pierwszy zgrzyt następuje, gdy zdamy sobie sprawę z tego, że wśród obrazów, które można dziś oglądać w Dalicz, są tylko 52 płótna uwzględnione w katalogu aukcji, na której zaprezentowano królewską kolekcję.

Gdy po śmierci Desenfansa zapadła natomiast decyzja o ofiarowaniu kolekcji Dalicz College, Bourgeois robił co w jego mocy, aby pozyskać do niej jeszcze wspanialsze dzieła, wyprzedając jednocześnie te, które uważał za mniej cenne.

Wiele perełek Dalicz Gallery dołączyło do kolekcji właśnie na tym etapie.

Kolekcja obrazów Dalicz Galery Królewska jest tylko z nazwy.

Dla Dalicz Galery jest to natomiast bardzo atrakcyjny mit założycielski, którego najwyraźniej nie zamierzają rewidować.

I ja postanowiłam więc uwzględnić Dalicz Galery w programie podróży tropem obrazów z dawnej królewskiej kolekcji, choć wiem, że prezentowane tu obrazy miały bardzo małe szanse na to, aby stać się jej częścią.