Mentionsy

Stephen Curry wrócił do gry w koszykówkę i moje emocje bardzo trafnie oddaje jeden z komentarzy, które dzisiaj przeczytałem na Twitterze pod moim wpisem odnośnie tego, że widz wstał specjalnie o czwartej, żeby móc zobaczyć Stephana i nawet pomimo tego, że Golden State Warriors przegrali, to

No i od tamtej pory zmieniło się w Golden State sporo od tamtego czasu.

Dopiero co przed chwilą nagrywałem materiał o tym, że Golden State tak naprawdę nie mają o co się starać już, nie mają o co walczyć.

Więc w momencie, kiedy mamy Houston Rockets, którzy miesiąc temu przegrali z trzecim składem Golden State Warriors, przypomnę 12 punktów LJ'a Crajera, a teraz ledwo co... Nie zapomnieliśmy, nie zapomnieliśmy.

I tak sobie myślę, kurczę, z jednej strony można na chwilę zapomnieć o tym, że nie ma o co walczyć, bo nawet jeśli jakimś sposobem Golden State Warriors wygrają w play-inach, no to spotykają się z 7-8 miejsca albo z Oklahoma City Thunder, albo z San Antonio Spurs, prawda?

Gdyby to było Houston Lakers, to ja sobie myślę, OK, Golden State, OK, Steve Kerr.

Sorki, ale dla mnie to jest już tylko i wyłącznie granie dla fanów Golden State, dla fanów Stephena oraz tworzenie kolejnych ciekawych historii, tak jak na przykład ta, że Stephen zagrał po raz pierwszy w swojej karierze ze swoim braciszkiem Stephen Curry, o czym za chwilę też za chwilę wam trochę więcej opowiem, ale z czysto takiego zdroworozsądkowego, koszykarskiego, przyszłościowego punktu widzenia Golden State powinni zrobić ze Stephenem to, co Milwaukee chcą zrobić z Giannisem.

Ale jest też druga strona medalu, bo nie wiem czemu, ale myślę, tak jak przed chwilą gadaliśmy w kontekście Stephena Curry'ego, że to, że Golden State pozwala Stephenowi wyjść, grać i walczyć, nawet...