Mentionsy

W Kossakówce, kiedy wiodło jej się źle po śmierci męża, kiedy została bez źródła dochodu z dwojgiem dzieci, wtedy zakasała rękawy i podejmowała się różnych prac, że była bardzo pracowita.

To jest bardzo ciekawe, bo najpierw przeczytałem kilka lat temu książkę, później obejrzałem nie tak dawno film, odświeżyłem sobie książkę i prawdę mówiąc pierwsze pięćdziesiąt stron to była cały czas walka z tym, co widziałem na ekranie, w tej Kossakówce, która się bawi w rytmie twista i tak dalej, z tym co opisała się o tym, jakie panowały tam warunki, a te warunki mimo tej historii niesamowitej trzech pokoleń malarzy,

No to Elżbieta Kossak jednak bardzo starała się ochronić to dziedzictwo materialne Kossaków i była uparta i nie chciała nic sprzedać.

I to ono skutkowało tym, że w najzwyczajniej świecie były takie momenty, że głodowały wraz z Simoną i z Glorią na Kossakówce.

Simona Kossak w ogóle nie miała obrazów, nie miała Kossaków na ścianie, w dziedzince nie wisiały te obrazy.

Na czas wakacji spędzanych w Kossakówce, czyli przywoziła sztućce, przywoziła porcelanę, przywoziła całą zastawę, obrusy, wiedząc o tym, że na dziedzińce siada się pod drzewem przy wielkim stole i odbywają się tam biesiady.

Ale wracając jeszcze do warunków panujących w Kossakówce, to wydaje mi się, że to było dobre przygotowanie dla Simony do tego, żeby zamieszkać właśnie w Białowieży, właśnie w dziedzińce.

No tak, wspominasz w swojej książce o tym epizodzie, a właściwie o epizodach licznych dosyć, kiedy to przewodnicy podwozili ludzi pod jej dom i pokazywali, no tutaj żyje ta Kossakówna, aż ona w końcu nie wytrzymała, prawda?

Tak, wyszła z dubeltówką przywiezioną z Krakowa Kossaków i powiedziała, że mają 5 minut albo zacznie strzelać.