Mentionsy

Porozmawiamy o tym, jak wspierać partnera lub partnerkę, który, którzy...

A razem ze mną jak zwykle jest dzisiaj Jagoda, psycholog, psychoterapeuta, która od lat pracuje z parami i osobami w kryzysie psychicznym.

Przede wszystkim właśnie na partnera lub partnerkę.

Jak w ogóle rozpoznać, że nasz partner może mieć depresję?

I teraz wyobraźmy sobie, że jesteśmy w związku i zauważamy, że nasz partner jest coraz bardziej wycofany.

Kiedy próbujemy za wszelką cenę właśnie pocieszyć partnera mówiąc coś w stylu nie martw się, będzie dobrze, weź się wgaź, często słyszymy weź się ogarnij.

Partnerzy osób z depresją często czują się zagubieni, bezradni, czasem nawet zaniepokojeni lub sfrustrowani.

A jeśli partner sam mówi, że nic nie ma sensu, czuje się pusty, nie widzi przyszłości, to już bardzo wyraźny red flag.

Jak rozmawiać z partnerem, który może nie chce rozmawiać albo mówi, że mu przejdzie?

Warto właśnie unikać wywierania takiej presji, ale jednocześnie być konsekwentnym w oferowaniu właśnie wsparcia.

W dalszym etapie można pomóc, umówić się do specjalisty, pojechać razem, żeby dać jakieś wsparcie, poczekać pod gabinetem.

Jak wygląda taki zwykły dzień z partnerem w depresji?

Partnerzy czują się odrzuceni, czasem nawet niekochani, bo druga osoba jest tak skupiona na swoim cierpieniu, że nie potrafi okładać bliskości.

Kobieta opowiadała, że czuła się winna, bo jej partner nie potrafi się uśmiechać, kiedy wróci do domu.

No właśnie, a co z tymi słowami wsparcia?

No dobrze, a co z partnerami?

Często spotykam się właśnie z sytuacjami, gdzie partnerzy osób z depresją zaczynają sami odczuwać objawy lęku, wyczerpania emocjonalnego, a czasem nawet depresji.

Czyli jeśli mój partner ma zły dzień, ja automatycznie też?

W skrajnych przypadkach partner może odczuwać winę za depresję tej swojej ukochanej osoby, co po prostu pogłębia problem.

Jeśli nie zadbasz o siebie, nie będziesz w stanie pomóc partnerowi.

A co jeśli partner mimo tego odbiera to jako odrzucenie?

I tutaj warto mieć po prostu własne wsparcie.

Wsparcie partnera to jedno, ale nie można tego robić kosztem siebie.

Bo łatwo poczuć się, tak jak powiedziałem wcześniej, egoistycznie, kiedy dbamy o siebie, a nasz partner cierpi.

No dobrze, a co w sytuacji, kiedy ktoś tak bardzo skupia się na wspieraniu partnera, że sam zaczyna odczuwać objawy depresji?

Współuzależnienie emocjonalne jest to stan właśnie, w którym nasze samopoczucie zaczyna być całkowicie zależne od nastroju partnera.

Czyli tracimy swoje własne emocje na rzecz emocji partnera.

Osoba współzależniona często przestaje myśleć o sobie, skupia się wyłącznie na tym, żeby partner poczuł się lepiej.

Kiedy warto pomyśleć o terapii PAR?

Czy zawsze to musi być terapia indywidualna, czy terapia PAR też ma sens?

Jeśli osoba w depresji nie chce iść na terapię, partner może zacząć od terapii indywidualnej dla siebie.

Terapia PAR jest świetnym rozwiązaniem, jeśli depresja wpływa na komunikację i bliskość w związku.

Często po kilku sesjach indywidualnych para decyduje się właśnie na wspólną terapię, bo widzą, że przynosi to efekty.

Przychodzą pary i też się zdarza, że po terapii par wysyła się jedną albo dwie osoby na terapię indywidualną, bo mają też swoje rzeczy do przepracowania, które też później wpływają na terapię pary.

W którejś książce przeczytałem, że jest tak, że bardzo często na terapię trafiają osoby, które są partnerami osób, które powinny trafić na terapię.

Dlatego przeważnie na terapii PAR dochodzi do tego, że wysyła się jedną osobę na terapię.

Czasami są to obie, bo jedna potrzebuje wsparcia w trudnej relacji, to też jest OK.

A co jeśli depresja partnera niszczy relacje?

Decyzja o zakończeniu związku to jest zawsze indywidualna sprawa, ale warto pamiętać, że wspieranie partnera nie oznacza poświęcania siebie.

Jakie są konkretne techniki, które mogą pomóc nam, pomóc parom radzić sobie z depresją jednego z partnerów?

To zmienia ton rozmowy, sprawia, że partner nie czuje się atakowany.

Ważne, żeby właśnie były to rzeczy, które są dostępne i nie zabierają jakiejś dużej dawki energii, zwłaszcza jeśli ten partner jest w gorszej kondycji psychicznej.

Możemy wspierać partnera, ale nie jesteśmy odpowiedzialni za jego leczenie.

A jeśli ktoś z naszych słuchaczy czuje się przeciążony wspieraniem swojego partnera?

Rozmowa z przyjacielem, psychologiem, wsparcie grupy.

Wsparcie partnera może być niezwykle pomocne, ale nie zapomnijcie też o sobie.