Mentionsy

Tak, ale sam pułkownik Bokszczanin w tej książce mówi, czy też pisze o tym, że ten plan, o którym mówisz, generał Okulicki nazwał zbyt defetystycznym.

Generał Okulicki pojawił się w Polsce na wiosnę 1944 roku i pojawił się w aurze takiego człowieka Sosynkowskiego, czyli naczelnego wodza.

W Warszawie panowało przekonanie, że Okulicki, jako że jest wysłannikiem naczelnego wodza, to wie najlepiej.

Okulicki zmienił ten plan defetystyczny na taki powiedziałbym, no bardzo optymistyczny.

Okulicki zmienił koncepcję Powstania Warszawskiego, wybuchu powstania po prostu.

Tu też chciałem to podkreślić, że generał Okulicki, przynajmniej według słów Bogszczanina, ale również chyba innych relacji też, był alkoholikiem i

I te słowa u pułkownika Bokszczanina, one rzeczywiście padają, bo to jest zarzut, który on stawiał Okulickiemu.

Tak i później też mówił, że Okulicki kiedy został szefem już po powstaniu Armii Krajowej, on też został znaleziony włóczący się pod Warszawą i opowiadający w ogóle o konspiracji.

To jeszcze jeden wątek niezwykle ciekawy i zdumiewający, bo niejako mamy świadomość tego, że tuż przed wybuchem powstania dochodzi do tej słynnej narady, gdzie zresztą te wszystkie wątpliwości są odpierane właśnie przez wspomnianego generała Okulickiego i na tym spotkaniu nie ma szefa wywiadu AK, pułkownika Iranka Osmeckiego, który się na to spotkanie spóźnia.