Mentionsy

W odpowiedzi na wasze prośby wracam dziś do historii Donalda Trumpa.

Bo droga Trumpa do Białego Domu nie była ani prosta, ani oczywista, o czym przekonacie się już za chwilę.

Wśród potencjalnych następców w przestrzeni medialnej zaczęło pojawiać się między innymi nazwisko Donalda Trumpa.

Sam Trump zdementował te spekulacje już w kwietniu 1988 roku podczas występu w programie Oprah Winfrey.

Trump zrozumiał wtedy, że siłę daje nie tylko kapitał, ale również marka osobista.

W tym samym czasie wdał się w romans z dużo młodszą modelką Marlą Maples, a jego małżeństwo z Ivaną Trump zaczęło się rozpadać.

Rosła liczba bezdomnych, a niepowodzenia ludzi bogatych, a w tym i Trumpa budziły społeczne emocje i zainteresowanie.

Trump we wywiadzie u Larry'ego Kinga ostro skrytykował dziennikarzy, zarzucając im rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji na jego temat.

Brzmiała wiarygodnie, mówiąc o miłości do Trumpa i zyskała rozpoznawalność oraz współczucie milionów Amerykanek.

Był to też czas, gdy media mówiło o licznych romansach Trumpa.

Donald Trump próbował odbudować majątek prosząc rodzinę o 10 milionów dolarów pożyczki i odzyskując kontrolę nad kasynami.

Kluczowe znaczenie dla odbudowania wiarygodności Trumpa jako biznesmena był projekt Riverside South, czyli kompleksu mieszkaniowego na zachodnim Mahatanie.

W tym momencie Trump budował swoją popularność na kontrowersyjnych wypowiedziach.

Firmy Donalda Trumpa miały problem z wiarygodnością.

W tym samym czasie Trump coraz wyraźniej grał na podziałach społecznych.

W 1999 roku Trump dał się namówić i opuścił partię republikańską jednocześnie wstępując w szeregi partii reform.

O starcie kampanii Donald Trump poinformował 7 października 1999 roku na antenie CNN w programie Larego Kinga.

Patrick Buchanan nie kruł niezadowolenia z jego wejścia do partii Reform, ale dla niewielkiego ugrupowania Trump przez wzgląd na jego rozpoznawalność był całkiem cennym nabytkiem.

Potem Trump chętnie się do tego badania odwoływał, podkreślając rosnące poparcie i przewagę nad rywalami, którym, jak twierdził, brakowało pieniędzy i rozpoznawalności.

Trump prezentował w niej stanowisko antyimigranckie.

W lipcu 1999 roku magazyn Newsweek napisał, że osoba z bliskiego otoczenia Trumpa twierdzi, że jego kampania to głównie element promowania jego biznesów.

Tymczasem Trump zapewniał, że jeżeli zostanie nominowany, to wygra wybory.

Być może również dlatego, że Jesse Ventura nie poparł publicznie Trumpa.

Donald Trump uważał, że kluczem do zdobycia poparcia jest obecność w mediach, dlatego aktywnie zabiegał o uwagę prasy i wygłaszał kontrowersyjne tezy.

Ventura sprzyjał Trumpowi choć nieoficjalnie.

Trump prezentował tam swoje poglądy na politykę zagraniczną.

Kiedy w lutym 2000 roku konflikt w partii Reform jeszcze mocniej się zaostrzył, pojawiły się spekulacje, że Trump wspólnie z Venturą rozważają stworzenie nowego ruchu politycznego, w którym Ventura ubiegałby się o prezydenturę, a Trump o stanowisko wiceprezydenta.

Dwa dni później Trump wycofał się z wyścigu prezydenckiego uznając, że wewnętrzne konflikty w partii uniemożliwiają mu zwycięstwo.

Po zakończeniu wyścigu prezydenckiego Donald Trump przyznał, że nie wyklucza ponownego startu za 4 lata.

W kolejnych latach Trump zmieniał polityczną identyfikację.

Wśród gości pojawił się Donald Trump.

Wybór padł na Trumpa.

Biznesmen szybko dostrzegł potencjał programu i zgodził się na jego realizację w Trump Tower, stawiając warunek podziału zysków po połowie.

Program budował wizerunek Trumpa jako potężnego przedsiębiorcy, który pokonał kryzys i wrócił na szczyt.

Program sprawił, że Trump stał się telewizyjną gwiazdą znaną nie tylko w Stanach Zjednoczonych.

Wykorzystując popularność, Trump wprowadził na rynek produkty sygnowane swoim nazwiskiem i występował w reklamach.

I mimo wyraźnego spadku oglądalności po siódmym sezonie Trump utrzymywał, że to najpopularniejszy program w telewizji.

W show pojawili się w rolach jego doradców, Ivanka Trump oraz Donald Trump Junior.

Wysokie zadłużenie ograniczało inwestycje, a Trump zmniejszył udziały w firmie do około 30%, pozostając jednak szefem z pensją 2 milionów dolarów rocznie.

W 2005 roku Donald Trump po siedmiu latach związku poślubił Melanię.

W kolejnych latach Melania skupiła się na wychowywaniu syna Barona, a Trump rozwijał swoją markę.

Trump University.

W 2013 roku prokurator generalny Nowego Jorku Eric Schneiderman oskarżył Trumpa o wprowadzanie klientów w błąd.

Trump podpierał zarzuty sugerując polityczne motywy działań powiązane z Barackiem Obamą co dla części opinii publicznej było przekonujące mimo braku dowodów.

Trump był bowiem jego zdecydowanym przeciwnikiem, podważając między innymi jego pochodzenie.

Był to jednocześnie czas, gdy Trump ponownie zastanawiał się nad startem w wyborach.

Kiedy Biały Dom w końcu opublikował akt urodzenia Baracka Obamy Donald Trump ogłosił, że to tylko i wyłącznie jego zasługa i efekt jego nacisków.

Na początku kwietnia 2011 roku Trump ustępował w sondażach oceniających popularność republikańskich polityków jedynie mitowi Romneyowi.

Część mediów uważała jednak, że całe zamieszanie, które Trump stale rozdmuchuje atakując Obamę służy przede wszystkim promocji jego programów i książek.

W kwietniu 2011 roku podczas kolacji Stowarzyszenia Korespondentów Obama publicznie z niego zakpił, co Trump przyjął z wyraźnym niezadowoleniem.

W tym czasie pojawiły się spekulacje, że może ubiegać się o stanowisko gubernatora Nowego Jorku, jednak Trump szybko je uciął.

16 czerwca 2015 roku Trump ogłosił start we wyborach podczas wiecu w Trump Tower w Nowym Jorku.

Trump jednak nie zmienił kursu.