Mentionsy

Powojnie
Powojnie
08.05.2026 16:00

Pół życia w więzieniu. Rudolf Hess od Norymbergi do ostatnich lat życia za kratami.

Cześć! W najnowszym odcinku serii Powojnie przybliżam historię Rudolfa Hessa, który po procesach norymberskich spędził niemal pół wieku w więzieniu Spandau. Choć początkowo osadzono tam siedmiu prominentnych działaczy III Rzeszy, z czasem wszyscy poza nim odzyskali wolność. Tym samym bliski współpracownik Hitlera stał się „ostatnim jeńcem aliantów”. Hess do końca czuł ogromną niesprawiedliwość – twierdził, że skoro w czasie wojny próbował negocjować pokój z Brytyjczykami, potraktowano go wyjątkowo surowo. Dlaczego mocarstwa nie zdecydowały się na jego ułaskawienie, mimo że sprawa budziła potężne kontrowersje na całym świecie? Tego dowiecie się w dzisiejszym materiale. Zapraszam!

Rozdziały (5)

1. Polska sytuacja Hessa

Podróż Rudolfa Hessa do Wielkiej Brytanii i jego przebywanie w więzieniach w Anglii i Niemczech.

2. Zmiany w więzieniu

Opis sytuacji Rudolfa Hessa jako jednego z najbardziej znanych więźniów świata, jego stan zdrowia i psychiczny, a także jego relacje z innymi więźniami.

3. Proces w Norymberdze

Opis procesu w Norymbergu, w którym Rudolf Hess był jednym z oskarżonych, a także jego stan podczas tego procesu.

4. Więzienie Spandau

Opis życia Rudolfa Hessa w więzieniu Spandau, jego relacje z innymi więźniami, a także jego próby otrzymania zwolnienia.

5. Zakończenie życia

Opis śmierci Rudolfa Hessa w 1987 roku oraz konsekwencji tej zgonu dla jego rodziny i historii nazizmu.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 16 wyników dla "Hessa"

Zimą 1941 roku sytuacja Niemców na froncie zaczęła się jednak pogarszać, a wraz z nią również stan psychiczny Hessa.

Jego obrońca, Ginter von Reuschait, wnioskował o powołanie neutralnego szwajcarskiego biegłego, który oceni stan zdrowia Hessa i jego zdolność do udziału w procesie.

Tymczasem sędziowie choć widzieli dziwne zachowanie Hessa uznali, że Niemiec może uczestniczyć w procesie.

Zaskoczeni wyznaniem Hessa byli nie tylko sędziowie, ale też i inni oskarżeni, a w tym Herman Goering.

Obrońca Hessa, jak wynika z późniejszych relacji, otrzymał ją od tajemniczego amerykańskiego oficera.

Obrona próbowała przekonać sąd, że lot Hessa do Wielkiej Brytanii miał służyć pokojowi, a nie dalszej wojnie.

Oprócz Hessa trafili tam minister uzbrojenia Albert Schper, minister gospodarki Walter Funk, głównodowodzący Kriegsmarine, admirał Karl Denitz, jego poprzednik, Erich Rieder, minister spraw zagranicznych Konstantin von Neurath i szef Hitlerjugend Baldur von Schirach.

Wnioski Hessa o wcześniejsze zwolnienie były regularnie odrzucane.

Jednak z biegiem lat w RFN coraz głośniej domagano się uwolnienia Rudolfa Hessa.

W mediach coraz częściej pojawiały się opinie, że dalsze przetrzymywanie Hessa to forma represji wobec starszego człowieka.

W brytyjskich mediach pojawił się pomysł, żeby nawet bez zgody Moskwy przenieść Hessa do szpitala w czasie, gdy więźniem zarządzali Brytyjczycy.

Pękł wrzut żołądka, przez co doszło do zapalenia otrzewnej, a serce Hessa na chwilę przestało bić.

Ten jednak został usunięty na wniosek strony sowieckiej, która zarzucała mu zbyt duże zaangażowanie w działania na rzecz uwolnienia Hessa.

17 sierpnia 1987 roku jeden z amerykańskich strażników znalazł ciało Hessa w ogrodowym pawilonie, gdzie Niemiec zazwyczaj odpoczywał i czytał książki.

Grafologowie przeanalizowali też list pożegnalny Hessa.

W 2011 roku władze von Siedel zdecydowało o likwidacji grobu, a szczątki Hessa po ekshumacji skremowano i rozsypano, aby ostatecznie zamknąć ten rozdział historii.