Mentionsy

Powojnie
Powojnie
15.08.2025 16:00

Libia w czasach Kaddafiego. Wielkie projekty i reformy kraju. Naftowe bogactwo dla wszystkich.

W najnowszym odcinku serii „Powojnie” opowiadam o Libii rządzonej przez Muamara Kaddafiego. Przedstawiam historię tego kraju od początku XX wieku oraz drogę, która doprowadziła do przewrotu i przejęcia władzy przez młodego wojskowego.nOpisuję pierwsze lata jego rządów – czas reform i radykalnych zmian. Prawo podporządkowano zasadom islamu, a kościoły przekształcano w meczety. Monarchiści i zwolennicy dawnego ustroju trafiali do więzień. Równocześnie ruszyły ambitne projekty infrastrukturalne – powstawały nowe szkoły, szpitale i drogi. Edukacja i opieka zdrowotna stały się bezpłatne. Środki na te inwestycje pochodziły z gigantycznych dochodów z ropy, które wcześniej trafiały głównie do kieszeni elit i otoczenia libijskiego króla. Kaddafi miał inną filozofię – uznał, że większa część zysków powinna trafiać do społeczeństwa. Jednym z największych przedsięwzięć jego epoki była Wielka Sztuczna Rzeka – monumentalny system rurociągów i zbiorników, który miał dostarczać wodę spod Sahary do największych libijskich miast. Był to projekt budzący podziw na całym świecie.Więcej na ten temat w najnowszym odcinku – zapraszam do słuchania!

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 24 wyników dla "Kaddafi"

Muammar Kaddafi urodził się w Syrcie 7 czerwca 1942 roku jako najmłodsze dziecko w beduińskiej rodzinie z plemienia Al-Qadadifa.

Młody Kaddafi uczęszczał do szkoły podstawowej w Syrcie.

Kaddafi czytał też pisma Mao Tse Tunga i Josipa Brosztity.

Już na początku 1969 roku amerykański wywiad analizował możliwość zamachu stanu, choć za głównego organizatora uważano szefa sztabu armii Abdullah Aziza Shalhiego, a nie młodego Kaddafiego.

Kaddafi zajął koszary Barka, a jego współpracownik Hfeldi Hameidi aresztował następcę tronu, który zrzekł się roszczeniu władzy.

Wolni oficerowie utworzyli 12-osobową Radę Dowódczą Rewolucji z 27-letnim Muammarem Kaddafim jako przewodniczącym i faktycznym przywódcą państwa.

Następnego dnia Kaddafi awansował na pułkownika i objął dowództwo nad siłami zbrojnymi.

W maju Kaddafi zapowiedział nacjonalizację zagranicznych firm naftowych.

Kaddafi szybko zrozumiał, że aby utrzymać władzę musi osłabić lokalną konkurencję.

W kwietniu 1973 roku w Zuwarze przy granicy z Tunezją, Kaddafi wygłosił jedno ze swoich najważniejszych przemówień.

Kaddafi chcąc wymusić na zachodzie zmianę podejścia, 19 października ograniczył dostawy surowca.

W tym czasie Kaddafi ogłosił wielki plan transformacji gospodarczo-społecznej, którego realizacja miała zająć 5 lat.

Projekty Kaddafiego wymagały wykwalifikowanej kadry urzędniczej, której brakowało.

Mimo ambitnych założeń w zderzeniu z rzeczywistością, koncepcje Kaddafiego natrafiły na poważne ograniczenia.

Kaddafi zdawał sobie sprawę, że aby rozwinąć rolnictwo musi zagospodarować pustynne tereny.

Kaddafi nie chciał uzależniać się od zagranicznych rządów.

Kaddafi był niezwykle dumny z tego przedsięwzięcia.

Kaddafi twierdził, że rozwiązaniem problemów XX wieku nie jest ani kapitalizm, ani komunizm, ani demokracja parlamentarna.

2 marca 1977 roku Generalny Kongres Ludowy na wniosek Kaddafiego przyjął deklarację ustanowienia władzy ludowej i proklamował powstanie socjalistycznej, ludowej, libijskiej, arabskiej dżamahiri.

Była to materializacja koncepcji politycznej Kaddafiego.

Rząd Ludowy utworzył sekretariat generalny na czele, którego stanął Kaddafi.

Państwo podzielono na sektor dżamahiri i dominujący nad nim sektor rewolucyjny, którego przewodniczącym został Kaddafi.

I choć po 1979 roku Kaddafi formalnie nie pełnił żadnego urzędu państwowego, w praktyce zachował pełną kontrolę nad krajem, armią i aparatem władzy.

Później miało się okazać, że brak specjalistów stanie się jednym z największych problemów systemu stworzonego przez Kaddafiego.