Mentionsy

Ewakuacja więźniów Auschwitz rozpoczęła się już w sierpniu 1944 roku i trwała do początku następnego roku, gdy Sowieci byli już bardzo blisko obozu.

Około godziny 15 po krótkim starciu z wycofującymi się Niemcami Sowieci wkroczyli do obozu.

Pierwsi w niemieckiej Fabryce Śmierci pojawili się sowieccy zwiadowcy w białych kombinezonach.

Sowieci obiecywali, że wrócą do obozu następnego dnia.

Wielu więźniów było w tak złym stanie, że przyjęli informacje o przybyciu Sowietów z obojętnością.

Sowieccy operatorzy filmowi zainscenizowali moment wkroczenia do Auschwitz, wykorzystując byłych więźniów jako statystów.

Po terenie krążyli też sowieccy i polscy dokumentaliści fotografując i filmując każdy szczegół tego piekła.

Na przełomie kwietnia i maja 1945 roku Sowieci utworzyli na terenie Auschwitz-Birkenau dwa obozy przejściowe NKWD dla jeńców wojennych i ludności cywilnej.

Sowieci szybko dostosowali teren do własnych potrzeb.

Zdarzało się, że Sowieci rozkopywali ziemię w poszukiwaniu kosztowności należących do ofiar.

Sowieci nie prowadzili jawnej ewidencji, a jeśli powstały jakiekolwiek dokumenty, nigdy ich nie ujawniono.

Zadanie to wykonywali ochotnicy z Polskiego Czerwonego Krzyża, byli więźniowie, sanitariusze oraz osoby skierowane przez sowieckie władze wojskowe.

Sowieci rozpoczęli dochodzenie już w lutym 1945 roku.

Sowieci podali wówczas, że w obozie mogło zginąć nawet 4 miliony ludzi.

Jej członkowie, podobnie jak strona sowiecka, rozpoczęli pracę od wizji lokalnej, przesłuchania byłych więźniów i analizy terenu krematoriów.

Po likwidacji sowieckich obozów jenieckich administracja nad tym miejscem została przekazana polskim władzom.