Mentionsy

Co mnie i Kościół, któremu jakoś mam przewodzić, jednak najpierw łączy z Bogiem, na ile to jest rzeczywista relacja, na ile my jesteśmy w Kościele skupieni na tym, co jest istotne, to znaczy na prowadzeniu człowieka do spotkania z Bogiem, takiego spotkania, które zmienia.

To, że ludzie ze sobą żyją w rozmaitych sytuacjach, które się w Kościele nazywa może nie najszczęśliwe i nieregularne,

Jest też gradacja w Kościele prawd i tego, co pierwsze, drugie, trzecie, co ważne, co mniej ważne.

Znaczy synod jest teraz na etapie implementacji tego, co udało mu się jakoś wypracować, wyrozumieć o Kościele.

Poza tym, tu nie chodzi o nowości, bo rozwój w Kościele się odbywa raczej w głąb niż przed dodawaniem nowych rzeczy.

Więc na przykład chodzi o to, żeby wreszcie w Kościele zaczęły działać instytucje, które za dawno są w niego wpisane, tylko albo ich nie ma, albo nie są stosowane.

Właściwie przez ostatnie ponad 60 lat namysł w Kościele trwa nad nim samym.

I Sobór wypracował jednak bardzo piękne myślenie o sobie, o Kościele, że to jest ludem Boga, że to jest wspólnota ludzi ochrzczonych.