Mentionsy

O tych międzynarodowych rozgrywkach porozmawiamy z Leszkiem Orłowskim, dziennikarzem tygodnika Piłka Nożna, komentatorem Kanal+, a także autorem książek z historii piłki nożnej, między innymi 30 lat Ligi Mistrzów.

Panie Leszku, podsumował Pan 30 kolejnych edycji Ligi Mistrzów, licząc od sezonu 92-93.

No ale to można było tylko deklarować niechęć do Ligi Mistrzów.

Jak to było znaleźć ciekawe historie, anegdoty związane z poszczególnymi sezonami, napisać szerzej o zwycięzcach Ligi Mistrzów przez te 30 lat.

Wydaje się teraz tak z perspektywy czasu, że to było zaskoczenie chyba, że ludziom nie podobał się pomysł Ligi Mistrzów, bo teraz jest to rzeczywiście najbardziej emocjonująca piłkarska rozgrywka, ale wtedy, tak jak Pan powiedział, ludzie byli przeciwni, ale chyba nas to nie dziwi, bo nawet dzisiaj, kiedy pojawiają się nowe pomysły, ludzie to krytykują, zanim rzeczywiście zaznają tego smaku.

Jeśli przyjmiemy właśnie tę drugą definicję słowa mistrz, to Liga Mistrzów jest jak najbardziej adekwatną nazwą właśnie dla takiej rywalizacji, jaką oglądamy od wielu lat, w której bierze udział po kilka klubów z danej ligi, z danego kraju, za to inne nie są reprezentowane.

Dlaczego akurat książki opowiadają o 30 latach Ligi Mistrzów, a nie na przykład ćwierćwieczu?

Nie będę ukrywać, że początek Ligi Mistrzów, czyli sezon 92-93, to jeszcze nie moje czasy, ale czytając pana książkę, muszę przyznać, że to było dla mnie ogromne zaskoczenie, że faza grupowa składała się tylko z dwóch grup po cztery zespoły.

Sięgam pamięcią znacznie dalej taką kibicowską dość niż start Ligi Mistrzów w formule grupowej.

A wcześniej właśnie, które ligi rzeczywiście się tak jeszcze wyróżniały, a nie były takimi oczywistymi dzisiaj?

Wystarczy spojrzeć na listę triumfatorów Ligi Mistrzów, żeby zauważyć, że w zasadzie możemy mówić o wielkiej czwórce Anglia, Hiszpania.

Teraz Paris Saint-Germain jako dopiero drugi klub francuski przecież po Olympique Marsylii, a ostatnim, pierwszym zwycięzcy Ligi Mistrzów.

Skoro Pan już przywołał temat PSG, to przy każdej edycji Ligi Mistrzów, którą Pan opisał, starał się Pan na sam koniec po finale ocenić wkład zwycięskiej drużyny w rozwój futbolu.

Trudno nie być zachwyconym futbolem Paris Saint-Germain, przy czym oczywiście nie jest to pierwszy triumfator Ligi Mistrzów, o którym można wypowiadać się w samych superlatywach.

Weszła na właściwe tory i że bardzo trudno będzie ją pokonać w tej edycji Ligi Mistrzów.

Czytam taką wypowiedź, że Arne Slot narzekał, że mimo tego, że wygrał tą fazę ligową Ligi Mistrzów, to musiał się mierzyć z PSG, czyli tak troszeczkę nieproporcjonalnie te siły były.

Problemem Polskiej Ligi jest brak takiej stałej elity.

Nie sądzę, żeby polskie kluby w najbliższych latach do Ligi Mistrzów regularnie się dostawały właśnie z powodu tej specyfiki polskiej ekstraklasy, o której przed chwilą powiedziałem.