Mentionsy
Poradnik językowy - ciąg dalszy
Poradnik językowy - ciąg dalszy
25.03.2026 07:00

Pytania słuchaczy dotyczące wymowy

Rozmowy M. Tułowieckiej i dr A. Hąci o języku polskim. Rozwiązujemy zagadki językowe, rozwiewamy wątpliwości słuchaczy, objaśniamy, jak się mówi i pisze poprawnie i dlaczego właśnie tak. Zastanawiamy się skąd się biorą słowa, jak się zmienia polszczyzna i czy należy się tym niepokoić. Tym razem odpowiadamy na pytania słuchaczy dotyczące wymowy.

-ą wiśniewski Hącki Manam Małgorzata Tułowiecka PSL Tułowiecka Wroną Hobby Hsi Agata Honcia Iglo Iglu ZOO Zbigniewem Ziobrą

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 10 wyników dla "-ą"

Otóż ktoś napisał, denerwują mnie bardzo nasi politycy ze stopniem profesora i tym podobnie, wymawiający końcówkę "-om", zamiast "-ą".

Ludzie nie wiedzą, kiedy używać końcówek "-ą i "-om".

To jest apel, prośba, uzasadnione zupełnie, bo rzeczywiście słyszymy od dawna to zjawisko mylenia końcówek "-ą i "-ą", albo wymowy po prostu "-ą tam, gdzie powinna być "-ą".

A końcówka "-ą-" dotyczy i rzeczowników, i przymiotników, i zaimków, i liczebników, i czasowników, czyli pojawia się w odmianie wyrazów należących do wielu części mowy.

Końcówka "-ą-" jest bardzo charakterystyczna, występuje wyłącznie w celowniku liczby mnogiej.

A w pozostałych sytuacjach poprawna jest końcówka "-ą".

Na przykład, jeśli rzeczownik kończy się na "-a", to w narzędniku liczby pojedynczej tworzy formy, w których właśnie jest właściwa końcówka "-ą".

Po drugie, końcówkę "-ą-" przybiorą także w narzędniku liczby pojedynczej przymiotniki, zaimki i liczebniki, które określają rzeczowniki.

Także czasowniki mają czasami końcówkę "-ą".

Oni już tu jadą, teraz jadą, pędzą, galopują, bo wiedzą, że gdy w przyszłości przyjadą, dostaną to, na co czekają, czyli w czasownikach "-ą".

Ostatnie odcinki