Mentionsy
Poradnik językowy - ciąg dalszy
Poradnik językowy - ciąg dalszy
17.09.2025 07:00

Poradnik językowy - ciąg dalszy. Analizujemy grzyby od strony językowej. Część III

Rozmowy M. Tułowieckiej i dr A. Hąci o języku polskim. Rozwiązujemy zagadki językowe, rozwiewamy wątpliwości słuchaczy, objaśniamy, jak się mówi i pisze poprawnie i dlaczego właśnie tak. Zastanawiamy się skąd się biorą słowa, jak się zmienia polszczyzna i czy należy się tym niepokoić. Analizujemy grzyby od strony językowej. Część III

Rydz Mickiewicz Muchołapka Helenę Majdaniec Lepiota Kania Małgorzata Tułowiecka Muszarka Olgi Tokarczuk Pieprzniczka Procera Rydzów Wojski Wszetecznikiem bezecnik

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 8 wyników dla "Kania"

Jest czubajka, jest kania i jest jeszcze czubajka kania.

Kania z kolei to jest oczywiście grzyb wysoki i smukły, o szerokim takim parasolowatym kapeluszu.

Niektóre źródła podają, że prawdopodobnie nazwa Kania, ta nazwa polska pochodzi od prasłowiańskiego wyrazu kan, kąć, kąt, zakątek, czyli może dlatego, że ten grzyb rośnie w takich miejscach, gdzie można się go nie spodziewać w jakichś zakątkach, ale tutaj bardziej bym może wierzyła innym źródłom etymologicznym.

Że może ptak o nazwie kania, bo od dźwięku wydawanego tak został nazwany, może bardzo lubił te grzyby kanie.

Wyglądać, czekać, pragnąć, łaknąć czegoś jak kania dżdżu, o którą kanie tu chodzi?

Gdy mówimy, że ktoś wygląda, czeka, pragnie, czegoś łaknie, jak kaniażdżu, to tyle, co bardzo niecierpliwie, bardzo czegoś pragnie, wygląda, łaknie.

Lepiota, Procera, czyli czubajka kania.

I to już koniec z kaniami i czubajkami.

Ostatnie odcinki