Mentionsy

I pisał także, że panienki za wysmukłym gonią Borowikiem, którego pieśń nazywa Grzybów pułkownikiem.

Znajoma w Litwie pieśń gminna o grzybach wychodzących na wojnę pod wodzą Borowika.

Król Borowik prawdziwy szedł lasem, Postukując swym jedynym obcasem, A ze złości brunatny był cały, Bo go muchy okrutnie kąsały.

Król Borowik wińszował im szczerze i dał wszystkim po grzybowym orderze.

A przypomniałyśmy ten wierszyk po pierwsze ze względu na króla Borowika Prawdziwego, a po drugie także dlatego, że tutaj padło wiele nazw różnych grzybów i o niektórych na pewno powiemy.

A zaczniemy oczywiście od borowika.

Borowika rzeczywiście nazywa się królem grzybów.

Zresztą jedna z nazw gatunkowych to borowik szlachetny.

Borowik to grzyb, który rośnie w borze.

Nazwa naukowa łacińska nawiązuje z kolei do znaczeń takich jak opuchnięty czy tęgi, czyli do kształtu, bo borowik rzeczywiście ma taki trzonek beczółkowaty, taki okrąglejszy.

Typów borowików jest wiele.

Jest na przykład borowik ceglastopory, czyli też grzyb jadalny o kapeluszu brązowym, trzoń żółto-czerwonym, właśnie ceglastopory.

Trzon ma żółto-czerwony, który rośnie w lasach na terenach górzystych, ale też jest borowik ponury.

W tej wspaniałej zresztą książce Dom Dzienny, Dom Nocny podaje przepis właśnie na tego Borowika Ponurego.

No i taki borowik ponury.

To skoro był Borowik ponury, trujący, to także jest Borowik szatański albo grzyb szatański.

Skoro powiedziałyśmy o szlachetnym Borowiku, to może także warto wymienić

I to też jest przedstawiciel rodzaju borowików, chociaż wydaje nam się, że to są dwa różne grzyby.

Nazwa nawiązuje do pokrewieństwa z borowikami, ale właśnie wskazuje też, że to jest grzyb o niższej wartości kulinarnej.

A bedułka to jest po prostu grzyb mający blaszki na dolnej stronie kapelusza, czyli inaczej niż na przykład borowik, występujący w wielu gatunkach jadalnych, tak jak pieczarka czy boczniak, to są bedułki, i trujących, jak na przykład muchomor sromotnikowy.