Mentionsy

Skojarzyło mi się to nie dlatego, że namiętnie oglądam Wredne dziewczyny, chociaż tak jest, bo namiętnie je oglądam i to jest jeden z moich ukochanych filmów, ale dlatego, że ostatnio wyszedł taka książka Katie Hurley, to jest taka psycholożka, która zajmowała się przez wiele lat właśnie małymi dziewczynkami, małymi dziećmi.

W związku z tym trzeba jeszcze wcześniej tą dziewczynkę obudować pewnością siebie i dać jej pewne zasoby, które pozwolą jej się tej sytuacji przeciwstawić, ale to przeciwstawić jakby z obu stron, bo to co Hurley pisze,

Ja się bardzo cieszę, że wspomniałaś tę książkę Katie Hurley.

I powiedziałaś o tym i faktycznie Katie Hurley to zaznacza w swojej książce, że ten próg wieku, w którym te wredne zachowania zaczynają być przejawiane, gdzieś tam się obniża.

Wredne dziewczyny są konkretnie nimi, dziewczynami i tym zajmuje się też Katie Hurley, pisząc właśnie o tym też, co powiedziałyśmy, o tym lęku, ale też pisząc o sposobie, w jaki socjalizacja każe nam załatwiać konflikty i problemy.

To jest akcja-reakcja, to jest raczej już pewne planowanie całej strategii długofalowej, nawet na takim etapie dziecięcym, więc Hurley trochę przestrzega przed tym, żeby nie nauczyć dziewczynę, żeby nie powkazać dziewczynkom, że to jest okej, że one właściwie całe życie zajmują się trochę innymi, że zamiast trochę dokonać pewnego samorozwoju czy samorefleksji, tak naprawdę zajmują się tymi intrygami, manipulacjami i tymi

Ale też to, co wybrzmiewa z książki Hurley, to, co wybrzmiewa z Wrednych dziewczyn, tych oryginalnych i jakichś różnych kolejnych wcieleni, to jest to, że to bycie wrednym pozwala jakoś uporządkować świat, to znaczy ja czy my i moja grupa kontra inni, moje wartości kontra inne wartości, to jak ja postrzegam świat versus to, jak inni postrzegają świat, że właśnie w tym też upatrujemy poczucie bezpieczeństwa, że jakiś to jest sposób na to, żeby też odnaleźć siebie i wykuć siebie po drodze.