Mentionsy

Nie widziałem wielokrotnie.

Kojarzę, jasne.

Ale generalnie chodzi o to, że... To było odwołanie do pani Edyty Górniak.

Ale oczywiście.

Znaczy nie tylko, bo to myślę, że przechodzenie z jednego do drugiego świata to są wszystkie cywilizacje i religie.

Wszystkie cywilizacje i religie.

Pewnie.

I głównie o życiu w kontekście.

Oczywiście.

Ale generalnie rzecz biorąc chodzi o to, że mamy święto Wszystkich Zmarłych i w Polsce według mnie... Wszystkich Zmarłych?

Jeśli chodzi o obrzędy słowiańskie.

Czy pogańskie, ale później one gdzieś były w tych okolicach właśnie.

Oczywiście.

A przesilenie jest zimowe i letnie.

Tak, zimowe i letnie.

Trochę geografii, trochę zabawy z czasem, bo czas płynie.

Nieuchronnie.

Dobrze.

Czyli widzisz, już można powiedzieć, że w tej popkulturze, no bo to właściwie Halloween jest bardzo popkulturowe.

E.T.

E.T.?

E.T.

Nie widziałem E.T.

Nie widziałem E.T.

Dobrze, wychodzę w takim razie.

Aha, ten film, o którym mówisz teraz, co widzieliśmy go na tej platformie.

No dobrze.

Oto jest pytanie.

Tradycja amerykańska, może dużo powiedziane, ale bardziej właśnie w tym... Ale czy myślisz, że dziady nie były też jakby straszeniem się i wiesz... Mam poczucie, że to był właśnie... I to jest coś, co ja uważam, że trochę się zatraciło na... My już o tym wspominaliśmy i w rozmowie, która wczoraj dropnęła z Mirkiem Kolbuszem i już też chyba w rozmowie z naszym młodszym kolegą z Punk'o w Płynie.

Na przykład kiedyś mnie bardzo zadziwiła legenda o Joronie.

I tam taki chłopiec, który chce grać na gitarze przechodzi niechcący na drugą stronę w czasie właśnie święta zmarłych, meksykańskiego Dia de la Muerte.

Było przy nim czuwanie niezależnie od kultur różnych i potem dopiero pogrzebowe tradycje.

Gdzieś umierają, nie wiadomo jak, nie wiadomo gdzie.

I nie mówię o naszych pupilach, ale o tym, że większość ludzi już powoli zatraca się w tym, skąd się bierze mięso w sklepie.

Ja uważam, że zresztą jak myślę o tym, oglądałem to ponownie.

Przenosi się do nich, jest postacią jakąś tam, za każdym razem inną, ale rozmowa jest, czasami się to trudno ogląda, bo jest dyskusja jak w podcaście, a jednak bardzo dużo się dzieje na ekranie.

Chodzi o to, żebyśmy byli pogodzeni ze sobą, ze światem, żebyśmy byli mili dla siebie.

Pierwszy raz od dawna byłem w kościele i pierwszy raz od dawna słuchałem księdza, który mówił kazanie i naprawdę to było coś, co pozostawiało miejsce na myślenie.

To było naprawdę dobre kazanie.

Generalnie rozmawiałem z psychoterapeutką i ona powiedziała, że to jest nie takie częste, ale u ludzi, którzy nie chcą, żeby po nich nie został żaden ślad, to jest, nie wiem czemu, jako dziecko takie przemyślenie.

To nie było, że była sobie raz królewna, miała serce.

Ale to też była kwestia tego, że pacjenci nie docierali do szpitali w odpowiednim momencie.

Znaczy ja w ogóle się boję, to jest taki może mój trochę lęk, że trafię na niekompetentnych ludzi, nieważne czy będę kupował coś daniego, drogiego, coś co ma mi sprawić przyjemność, czy nie wiem, pójdziesz do restauracji, która się reklamuje i są niekompetentni, ale w szpitalu to rzeczywiście, myślę, że w Polakach, ale nie tylko, to jest na całym świecie, jest taki strach, że tam są niekompetentni ludzie.

Tak, ale też często w szpitalach są zmęczeni lekarze.

Nie tylko lekarze.

W ostatnim miałem taką sytuację, bo to są niedopuszczalne niektóre kwestie.

Ja to zgłosiłem do kierownika, bo to jest jakby nieprofesjonalne.

A jeżeli w szpitalu przychodzisz, jesteś zmęczony, boli cię, zestresowany, jeszcze jesteś w szpitalu onkologicznym i ktoś tam... No to wiesz, to jest niedopuszczalne.

My mamy dwie.

Chodzi o to, żeby sobie to ułożyć w głowie.

W każdym razie świetna rola też Marka Raffalo w tym filmie.

Bo na przykład niektórzy ludzie uważają, że etyczne zachowania, a zwłaszcza zakotwiczone w medycynie opartej na faktach naukowych, czyli na faktach, nie jest ludzkie.

Niemniej bardziej mi chodzi o to, że bardzo byśmy chcieli, żeby wszystko było na zawsze.

Czasem też masz takie poczucie, lecząc chorych, trudnych, że im pomagasz, a może nie pomagasz wcale.

Żeby wytłumaczyć im, że zrobili wszystko i teraz muszą się pożegnać z tą osobą, bo śmierć to też pożegnanie.

Wydaje nam się, że to jest cała wieczność i że to będzie zawsze.

Oka mgnienie.

Dla wyników jest zawsze problematyczne.

To po pierwsze.

Ale chodzi o ten relatywizm, który czasami występuje.

I ja miałem ostatnio taką historię z mojego gabinetu, to akurat nie jest o śmierci, ale a propos tego jak tam się diagnozuje i różne rzeczy i przyszedł do mnie pacjent i wyciągnął wszystkie papiery, ja go zbadałem, przejrzeliśmy, omówiliśmy to i on na mnie tak patrzy i mówi tak, to jest dziwne.

Łapiduch, właśnie.

Były takie historie.

Imprezowanie i nieżywe.

Nie.

Pamiętam to jako dziecko w sensie.

Wszyscy myślą, że Berni się świetnie bawi, bo był znany z tego, a Berni nie żyje.

Jest nawet drugie przejście.

Okej, a mi się skojarzyło teraz Zgon na pogrzebie.

A też był zgon na pogrzebie.

Tam chyba grał Peter Drinkledge.

Bo to jest życie właśnie.

Trzy, czte.

Jest to książka pod tytułem Ciała i dusze.

Ale wiesz, że nie ocenia się książki po okładce.

Zresztą Giraudin, stale przeciążony pracą, rzadko kiedy przychodził punktualnie.

Matka wynosiła je łkając, a Belladan ocierał sobie twarz kawałkiem waty i dawał znak, by podawać następne.

Zbliżył się do następnej ofiary ze skropaczką w ręce.

Wspaniałe.