Mentionsy

Transformacja Unii Europejskiej nie ma sensu, bo posiada ona stosunkowo nieduży udział w globalnej emisji gazów cieplarnianych.

Wraz z tym zrośnięciem pojęć w ostatnich latach nastąpiło też takie przesunięcie ciężarów, tego co tak naprawdę powinno być głównym celem polityki energetyczno-klimatycznej, bo ja tak wolę to nazywać Unii Europejskiej.

Jak Pani obserwuje tą politykę Unii Europejskiej?

Na jakim etapie jest transformacja Unii Europejskiej i na ile ten etap może być dla nas satysfakcjonujący?

Natomiast patrząc na to bardziej, no żeby nie powiedzieć filozoficznie, ja pamiętam i tak w sumie od kilku lat już jest, że transformacja jest postrzegana jako pewna forma ucieczki Unii Europejskiej do przodu przed tymi zagrożeniami, o których pani wcześniej trochę mówiła, to znaczy, że mamy

Dzisiaj to, co obserwujemy, to to, że stała się jednym z głównych obszarów krytyki Unii Europejskiej przez różnego rodzaju ruchy antysystemowe, eurosceptyczne.

Tego, że jest szereg aktorów, którym transformacja energetyczna Unii Europejskiej nie służy, albo którzy po prostu źle życzą Unii Europejskiej i uważają to za jeden z takich tematów, który jeśli podkręcony odpowiednio może być nośnym i szkodzić.

Oto jaka powinna być rola państw członkowskich i gdzie chcielibyśmy, a nie tylko niesieni procesem dojedziemy, jeśli chodzi o zwiększenie kompetencji unijnych, no to to jest takie poważne, powiedziałabym, pytanie polityczne i odpowiedź na nie nie musi być taka sama w każdym miejscu w Unii Europejskiej.

Też mówiła pani o tym trochę, że ten charakter transformacji energetycznej, on na przestrzeni lat w Unii Europejskiej bardzo mocno ewoluował.

Później stał się, mówię tutaj już o latach bardziej, po 2015, a po 2019 roku w szczególności projektem politycznym, wręcz wpisanym już dzisiaj w DNA Komisji Europejskiej i całej Unii Europejskiej.

I teraz ani przyspieszona realizacja celów transformacyjnych, ani wycofanie się z nich nie jest dobrym rozwiązaniem, bo może pogłębić decentralizacyjne tendencje w Unii Europejskiej.

Czy transformacja osłabiła, czy też wzmocniła międzynarodową, globalną pozycję Unii Europejskiej?

Tutaj pytanie o liderstwo Unii Europejskiej staje się zasadne, ponieważ to nie nasze decyzje, a chińskie decyzje będą wpływać na to, co się będzie działo w skali świata.

Czy to nam w kontekście globalnego układu sił i miejsca w nim Unii Europejskiej pomoże, czy też nie?