Mentionsy

Tak panuje przekonanie i to zarówno w Brukseli, jako w instytucjach unijnych, ale też w kilku kluczowych krajach Unii Europejskiej, z Francją, Niemcami, też Włochami, że wydarzenia ostatnich dni pokazały, że warto odważyć się na pewien rodzaj konfrontacji z Trumpem, do której Unia Europejska została przymuszona tą jego eskalacją w sprawie Grenlandii i że to jest skuteczne.

O którym na czwartkowym szczycie też dyskutowano i to była bardzo szeroka co do tego zgoda, że w tym miksie przyczyn, które sprawiły, przyczyniły się do odwrotu przynajmniej czasowego Trumpa w sprawie Grenlandii była groźba, groźba czy jasny sygnał ze strony Unii Europejskiej, że jest gotowa na wojnę handlową, na wojnę gospodarczą z Trumpem.

Uderzyć w interesy, częściowo na początku, interesy wielkich firm również cyfrowych w Unii Europejskiej, to przekazywano Amerykanom i w to najwyraźniej Amerykanie, co pokazują giełdy, uwierzyli i po stronie unijnej jest to przeświadczenie, że wewnętrzna opozycja u republikanów jednak

To są decyzje, które wymagają głosowań większościowych w Unii Europejskiej, więc nie ma mowy o wecie węgierskim czy innym.

To nie jest tak, że Francja i Niemcy decydują o wszystkich kluczowych decyzjach w Unii Europejskiej, ale jest tak, że bez ich zgody kluczowe decyzje nie są podejmowane.

Każdy inny lider i kraj, który chce konstruktywnie grać w Unii Europejskiej, no musi współgrać z tym tandemem.

O tym doskonale wie Meloni, Włochy, trzecia gospodarka Unii Europejskiej.

Ona, tak jak mówiłem, bardzo lojalnie cały czas grała i gra z resztą, z głównymi graczami w Unii Europejskiej.

Polska, Tusk i Nawrocki są w tym retorycznie mniej gorącym obozie w Europie, w Unii Europejskiej.

Ale to zróżnicowanie, które jest uwarunkowane powiązaniami gospodarczymi między Francją, między Niemcami, między Włochami, zróżnicowanie wewnątrz Unii Europejskiej pozostaje.