Mentionsy

Danusia odeszła 21 czerwca 1925 roku.

Danusia od pierwszego naszego spotkania, a zrobiła je w swoim własnym domu, gdy dowiedziała się, że nie mamy organizacji, powiedziała zwołujemy dziewczyny.

O tym, że Danusia się angażowała w sprawy polonijne na całym świecie można było się dowiedzieć z licznych publikacji, ponieważ w trakcie swojej pracy zawodowej spotykała się właśnie z przedstawicielami Polski na całym świecie.

Danusia jako osoba była wyjątkowa.

Dla mnie Danusia to przede wszystkim przyjaciółka, to przede wszystkim ciocia moich dzieci, to przede wszystkim koleżanka licznie zebranej tutejszej Polonii, ale przede wszystkim kobieta.

Danusia kochała dodatki.

Danusia mówi, pomożemy.

Danusia dzwoni do swoich najbliższych oczywiście pań z prośbą.

Powrót do kraju załatwiła im Danusia jednym ze statków towarowych, które dopłynęły do Tunezji.

Danusia, gdy przyjechała do Tunezji, bardzo szybko pokochała ten kraj i pokochała tutejszych ludzi.

To Danusia ściągnęła je do Tunezji, żeby ludzie mogli pracować i żeby po prostu tą naszą polską flotę ludzie tutejsi też mogli poznać.

W ramach obowiązków służbowych w Tunezji Danusia na ogół wtedy, kiedy przypłynął jakiś statek, opiekowała się kapitanem, pierwszym oficerem.

Spacer po ogrodzie botanicznym i ta wycieczka na ogół kończyła się w moim domu ze względu na to, że nasza przyjaźń już była tak bliska, że żartując Danusia pozwalała sobie mówić, a teraz przedstawię wam jedną z najsympatyczniejszych rodzin mieszanych w Tunezji.

I pamiętam właśnie moje zdziwienie, kiedy podjechaliśmy dwoma, nawet nie jednym samochodem, ja w jednym, mąż w drugim, Danusia w trzecim, żeby zabrać do rodziny.

Danusia w trakcie swojego pobytu, wtedy kiedy utrzymywałyśmy kontakt na spotkaniach, czasami przywoziła jakąś ciekawą dziennikarkę, która robiła wywiad o tym, jak nam się żyje, co robimy.

No cóż, Danusia odeszła.