Mentionsy

Tak, ja będę robić zalewaka, bo w sumie jestem wśród znajomych, którzy nie są wierzący, jestem raczej uważana za konserwatystę, ale w Kościele, no to dużo razy słyszałam, że nie, to lewackie, to odejdź, to nie, to się tutaj nie mieści.

No i jest powiedziane, że to jest tradycja apostolska i tradycja prorocka, które się łączą w Kościele.

Ale w pewnym momencie przychodzi takie bardzo wyraźne poczucie, że gdzieś pojawia się taki kierunek myślenia w Kościele, który chyba bardziej stara się

Mocno trzymać z tymi, którzy mówią, że na pewno nie jest tak, jak do tej pory się mówiło w Kościele, czyli na przykład, że te cuda Pana Jezusa, to one nie mogły takie być, że to w ogóle nie jest tak, jak w Ewangeliach było zapisane, albo że my to źle interpretujemy, różne takie rzeczy się pojawiają.

I potem jeszcze bardziej jakby to narasta, ponieważ w ogóle nie mówiąc o tym, czy tam, co się komuś tam w dokumentach Soboru czy nie Soboru podoba, ale zmiany w Kościele, które następują po Soborze,

I nagle oni się stają grupą, która sama sobie, można powiedzieć, wydaje się mniejszością w Kościele.

Tylko tak jak ci ludzie, ta grupa, jak się czuje trochę w Kościele i chyba tutaj jest coś, z czym ja bym się troszeczkę rzeczywiście utożsamił.

Miałem takiego kolegę jezuitę, bardzo zdolny muzycznie, wybitnie zdolny chłopak, on tam gdzieś podczas studiów jeszcze odszedł z zakonu, multi-instrumentalista, super zdolny i on, nie wiem w jakim kościele, w Niemczech

To nie charakteryzuje w Kościele tylko i wyłącznie, nie wiem, tradycjonalistów.

Czy to nie jest tak, że ja mogę mieć na przykład właśnie wrażliwość na piękno i akurat tutaj wracając może nie do DJ-owania, ale abstrakcyjną sztukę bym widziała w Kościele, nie?

I to samo w Kościele może tak być, nie?

Zachowaniem jednocześnie pewnych form i jednocześnie ich znaczenia, nie za samymi formami, to jest po pierwsze, bo jakbym tego nie powiedział, to jakby ta wymiana i to, że my możemy jakby być różni w Kościele, to by dalej nie miało sensu, bo no nieważne.

I też wyjdzie, moim zdaniem, w czym tradycjonaliści myślą jakoś tam słusznie, a w części rzeczy nie wyjdzie, bo to jest proces taki, który dużo lat musi trwać, żeby to w Kościele było.

To znaczy nie jestem entuzjastycznie jakoś tam, że no teraz to, co mi się wydaje tak cenne w Kościele, no to w ogóle rozkwitnie, wybuchnie i tak dalej.

Ale wydaje mi się, że uzasadniona jest nadzieja na to, że właśnie jakby do tego głównego nurtu w Kościele, bo to nie chodzi tylko o liturgię, to nie jest sama kwestia mszy, to jest kwestia w ogóle...

I teraz w Kościele jakby my przestajemy rozumieć tej kwestii czci.

Że tak samo jak człowiek, który załóżmy jest ministrem czy profesorem w jakiejś dziedzinie, może się nie znać na Kościele i chętnie posłucha, co ja myślę na ten temat, no to ja się nie znam na polityce.

Na pewno nie wyczerpaliśmy wszystkich tematów, jakie chciałam poruszyć, ale podobało mi się w twojej przedostatniej wypowiedzi, że powiedziałeś, że warto walczyć o to, co jest autentyczne i myślę, że to jest wspólne dla nas wszystkich i że to jest wspólne dla osób, które w Kościele się naprawdę angażują.