Mentionsy

Porozmawiamy trochę, jesteśmy w takim klimacie szeptów przebudzania, kiedy świat się rozpada, kiedy nam się obraz Boga rozpada.

Ale byłoby fajnie poznać Pana Boga.

I siedzieliśmy pijąc tą wódkę razem, płacząc jako przyjaciele, że chcielibyśmy poznać Boga, jaki On jest, kim On jest.

I ten taki, powiedzmy, ten moment pokazuje, wydaje mi się, na poziomie takim obrazowym, z jednej strony takie silne pragnienia jakiejś prawdy, spotkania Pana Boga, z drugiej strony jakieś takie pokomplikowania, czy to mojego osobistego, czy ludzi, z którymi się w tamtym czasie spotkaliśmy.

Powiedziałem tak do Boga, Boże wiem, że jesteś.

Ja sobie przypominałem, że kiedyś jak byłem w gimnazjum, czy wcześniej byłem na rekolekcjach, gdzie doświadczyłem jakoś Pana Boga mniej lub bardziej wprost i wiedziałem, że jak pędzę na jakieś rekolekcje, to może się coś wydarzy w moim życiu, jakoś mnie Pan Bóg uratuje, bo po tej nocy widziałem ogrom zła, która ta druga strona chciała, teraz mogę to nazwać, że to był demon, który chciał mi pokazać,

No i zabrałem wtedy tego mojego przyjaciela, z którym piłem wódkę na dachu i mówiliśmy, że fajnie byłoby poznać Pana Boga, tylko nie wiadomo jak.

Myślę, że to w zasadzie z punktu widzenia Pana Boga może być nawet trochę zabawne, kiedy my próbujemy przed Nim udawać kogoś, kim nie jesteśmy, więc wydaje mi się, że to jest po prostu jedyna forma komunikacji z Nim.

Musisz przekonać Pana Boga o swojej sprawiedliwości, żeby On cię tutaj zaakceptował, pokochał.

Taki obraz Boga w sobie teraz nosisz, a wtedy, w tamtym czasie?

Ten obraz do samego siebie, który jest najbardziej kluczowy w relacji do Boga, jak odkrywam to po latach, bo w zasadzie jak się zmienia ta perspektywa okularów do samego siebie, to potem zmienia się perspektywa na drugiego człowieka, na Pana Boga, na cały świat.

W tamtym czasie jeszcze miałem problem z obrazem Boga, ale przez to, że on był tak wspaniały, tak dobry, ja nie czułem, że na to zasługuję, na to, co mi ofiarował.

Pozytywnie przez to, myślę, że też to doświadczenie, które miałem, ono mocno narzuciło mi taki obraz miłosiernego Boga, który nawet może mnie uzdrowić.

Na tym zrozumiem clou, na czym polega zgoda na oddzielenie od Boga.

I jeżeli miałbym powiedzieć o jakimś kłamstwie w tamtym czasie, to to kłamstwo nie dotyczyło bardziej Boga, Jego obrazu.

Obraz do Boga.

Oczywiście miałem tam może kilka stereotypowych pomysłów na obraz Pana Boga.

Później to poszło w drugą stronę, a kiedy już zaangażowałem się w sztukę, jakoś odkryłem, że to jest jakiś obszar, który chcę dawać innym, to też był jakiś dla mnie ważny moment, to szybko ta sztuka bez Pana Boga stał się sposobem zarabiania na uwagę, na wartość, której sam wewnątrz nie odkrywałem.

I że też jakby ta moja historia pokazuje, że może nie każdy doświadczy cudu, chociaż ja też o niego nie prosiłem, to jest jakiś wielki prezent od Pana Boga.

Na modlitwie i w takim doświadczeniu samego Boga.

To jest wielki dar od Pana Boga.

Dlatego, że możemy od razu odwołać się do obrazu Boga, jaki prezentuje go Biblia, jaki prezentuje go nauczanie Kościoła.

Boga, który właśnie na poziomie teologicznym nie zmienia swojej miłości wobec mnie, decyzji o tym, że mnie zbawi, bo to się już dokonało i że jeżeli on nie zmienia decyzji przed i po,

To znaczy, że ja muszę popatrzeć na tego Boga, przyjąć Jego miłosierdzie, w pokorze przed sobą, nawet już przed spowiedzią, zobaczyć ten swój grzech, słabość, ale nie zatrzymywać się na tej słabości i grzechu,

Tylko właśnie cały czas się modlić, odwoływać do Boga i nie zatrzymywać.

Odwołaj się do Boga w tym doświadczeniu grzechu.

Poza w sumie jedną osobą, to oczywiście były też takie osoby, które wierzyły w Boga, ale też po prostu nie tak jak my, żebyśmy tak całkiem na bakier jakoś pogłębiły wiarę.

Potem mieszkańcy, którzy już znali Boga i chodzili do kościoła,

Czyż nie robicie różnic w przyjmowaniu bogatych i ubogich na ucztę, na Eucharystię Agapy?

To żeby nagrać naszą rozmowę i te rozmowy tyczyły się marzeń, przeszłości, pragnień, zranień, jakichś takich relacji do Boga, bardzo różnych obszarów.

Więc historia wychodzenia z bezdomności to jest tak naprawdę historia przebaczenia sobie, drugiemu człowiekowi, czy też zmienia obrazu Pana Boga, który wydaje się dla takiego człowieka często daleki ze względu na swoje doświadczenie.

Jak odnaleźć BOGA w CIEMNOŚCI?