Mentionsy

Alex Zanardi należał do tej drugiej kategorii.

Bo kiedy myślimy o Zanardi, nie myślimy wyłącznie o kierowcy wyścigowym, nie myślimy tylko o mistrzu kart, byłym kierowcu F1 czy paraolimpijczyku.

Ale Sandro Zanardi, człowiek, który nigdy się nie poddał.

Poznaj historię Aleksa Zanardiego.

Alex Zanardi urodził się 23 października 1966 roku w Bolonii, we Włoszech.

Zanardi był starszy od swoich rywali i nie dysponował rozdmuchanym budżetem.

Wcześniej, w sezonie 1991 Zanardi miał już okazję testować bolid Footworka na torze Paul Ricard.

Debiut Zanardiego był dwuwymiarowy.

Zanardi był ponownie na 9 miejscu.

Szkoda, bo już okrążenie później z rywalizacji odpadł Mansell i Gerber, co dawałoby Zanardiemu awans na

Zanardi wziął udział w zimowych testach z ekipą Jordana, jednak na przeszkodzie do pozostania w ekipie stanęły pieniądze, którymi Zanardi nie dysponował.

Zanardi postanowił więc rozpocząć rozmowy z Kenem Tyrellem, co doprowadziło do podpisania umowy wstępnej i zgłoszenia do inauguracyjnego Grand Prix RPA.

Kiedy wydawało się, że to gwóźdź do trumny w karierze Aleksa Zanardiego w F1 pojawił się on.

Zaproponował on Zanardiemu stanowisko oficjalnego kierowcy testowego Benettona.

W grze byli ówcześni kierowcy F3000, jednak Zanardi ze swoim doświadczeniem za kierownicą bolidu okazał się bardziej kuszącą propozycją.

Zanardi z marszu musiał wskoczyć do Minardi M192 napędzanego nietypowym V12 od Lamborghini.

Zanardi powrócił do testowania w Benettonie, jednak słaba forma w Minardi oddaliła go mocno od etatowego fotela w F1.

Zanardi podczas symulacji wyścigu prezentował lepsze tempo niż etatowy Schumacher, co w ostateczności zwróciło uwagę Petera Collinsa, szefa Lotusa.

Zanardi był łakomym kąskiem, gdyż w Benettonie odpowiadał za testy aktywnego zawieszenia, nad którym pracował Lotus, a z ekipą pożegnał się Hakinen.

Pech chciał, że Zanardi trafił do Lotusa prawdopodobnie w najgorszym momencie.

Herbert ukończył na P4, Zanardi na P6.

Styl tego występu był jednak, jak to u Zanardiego, heroiczny.

Jednak podczas walki opozycję Zanardi zaskoczony szybkim hamowaniem Leto wypadł w bandę i rozbił samochód co ostatecznie wyrzuciło go z rywalizacji.

W późniejszej fazie sezonu Lotus rozwijał swoje aktywne zawieszenie, co skutecznie ciągnęło Zanardiego w dół stawki.

Uderzenie było na tyle mocne, że Zanardi zemdlał.

Lotus ponownie wykorzystując chwilowy brak Zanardiego postanowił zastąpić go kimś kto wzmocniłby nadszarpnięty budżet ekipy.

Zanardi wrócił do tego przed czym uciekał z Benettona, statusu zmiennika.

Po tym Grand Prix Lotus wszedł w stan upadłości, a miejsce Zanardiego zostało sprzedane Adamsowi.

Zanardi natomiast przejął fotel Herberta, który odszedł do Ligiera.

W ten sposób kariera w F1 Alessandro Zanardiego odeszła w zapomnienie wraz z upadającym po tym sezonie legendarnym zespołem Lotus.

Dziś często zapomina się, że Zanardi był naprawdę szybkim kierowcą F1.

Zanardi nie wiedział, że upadek Lotusa rozpoczyna najlepszy okres w jego karierze.

Zanardi za namową Ricka Gornę

Zanardi na teście wypadł dobrze.

W 1997 Zanardi 6 razy z rzędu startował z pole position, ustanawiając rekord serii.

Zanardi został mistrzem kart.

Zanardi wyprzedzał tam, gdzie inni nawet nie próbowali.

A jednak Zanardi nurkuje po wewnętrznej.

Zanardi ponownie trafił do ekipy w kryzysie.

Dobre wyniki w USA zapewniły Zanardiemu trzyletni kontrakt obejmujący przejściowy sezon 99 i sezony 2000 i 2001, w których do ekipy miało dołączyć BMW ze swoimi silnikami.

Zanardi oprócz waleczności i tempa miał coś, na czym Frankowi zależało.

Zanardi wielokrotnie w karierze udowadniał, że doskonale odnajduje się w roli kierowcy testowego i rozwojowego.

Partnerem Zanardiego został Ralf Schumacher, pozyskany na zasadzie wymiany za Francena z ekipy Jordan.

Do głosu powróciła zmora Zanardiego.

Zanardi przyzwyczajony do ogromnych slicków nie potrafił odnaleźć się w samochodzie, który wymagał kompletnie zmienionego stylu jazdy opartego nie na wysokiej prędkości wejścia w zakręt, a późnym dohamowywaniu do niego.

Choć Zanardi był agresywnym kierowcą, to jego styl jazdy opierał się na płynnym prowadzeniu, co w nowych regulacjach było nieskuteczne.

Australia, Zanardi P13 do momentu rozbicia auta, Schumacher P3.

Mimo trzyletniego kontraktu pojawiło się coraz więcej głosów, że Zanardi nie doczeka współpracy z BMW.

Zanardi zainkasował 4 miliony dolarów za zerwanie kontraktu, a Williams zakontraktował młodego Jensona Batona.

Zanardi postanowił wrócić.

Zanardi wykonał serię testów na Sebring i powróciła chęć ścigania.

Honda zaoferowała ekipie sponsoring pod warunkiem obsadzenia jednego z samochodów Zanardi.

Zanardi startował z końca stawki, ale jechał fantastyczny wyścig.

Zanardi wykonuje ostatni pitstop.

Uderza w bolid Zanardiego z prędkością ponad 300 km na godzinę.

Nikt nie mógł w to uwierzyć, ale Zanardi nie zakończył jeszcze swojej książki.

To zdanie mówi wszystko o Alexie Zanardi.

Samo usunięcie odłamków samochodu z ciała Włocha zajęło aż 6 tygodni i 15 operacji, ale Zanardi nie chciał być postrzegany jako ofiara.

Wtedy pojawił się pomysł na pierwszy z wielkich projektów Zanardiego po wypadku.

Układ hamulcowy obsługiwany był tułowiem, był to system wymyślony przez Zanardiego podczas testów gokartów.

Zanardi przed wyścigiem pokonał ostatnie 13 kółek w kart, co najważniejsze udowodnił, że dalej ma tempo.

W pierwszym wyścigu Zanardi brał udział w kolizji na starcie, jednak w drugim udało się ukończyć na znakomitym 7. miejscu.

Dobre wyniki skłoniły fabryczny zespół BMW Team Italy Spain do wystawienia Zanardiego w pełnym sezonie 2004.

Zanardi uzupełnił kalendarz startowy o starty we włoskich mistrzostwach Superturismo, aby zdobyć jak najwięcej kilometrów.

Włoskie mistrzostwa Zanardi pewnie wygrał udowadniając sobie, że dalej ma tempo sprzed wypadku.

Dr Mario Theisen zorganizował dla Zanardiego test bolidem F1 na torze w Walencji.

Zanardi tym samym jako pierwszy niepełnosprawny człowiek pojechał nowoczesnym bolidem F1.

W zakrętach Zanardi prowadził jedną dłonią, drugą obsługiwał przepustnicę.

Zanardi wystartował w zespole z Johnem Edwardsem, Jessem Krone i Chase'em Mostertem.

Zanardi z kolarstwem miał do czynienia już podczas kariery wyścigowej, jednak nie przepadał za tą dyscypliną sportu i traktował ją jedynie jako drogę do dobrej formy.

To właśnie tutaj historia Zanardiego przestała być wyłącznie historią sportową.

I właśnie dlatego inspirował ludzi daleko poza światem motorsportu, bo Alex Zanardi był dowodem na to, że człowiek może stracić prawie wszystko, a mimo to zachować radość z życia.

Podczas wyścigu handbajków Obiettivo Tricolore we Włoszech Zanardi stracił panowanie nad rowerem i zderzył się z ciężarówką.

Alex Zanardi zmarł 1 maja 2026 roku.

Alex Zanardi to dopiero prawdziwy mistrz.

Trudniej zachwycać się charakterem, a Zanardi miał i jedno i drugie.

I właśnie dlatego Alex Zanardi stał się kimś więcej niż kierowcą.