Mentionsy

To jest dusza pana Grzegorza Sudwoja, drugiego elektryka z promu Jan Heweliusz, który przeżył tę katastrofę i który później przekazał te obiekty, wyjątkowe obiekty do naszych zbiorów.

I co ciekawe, kiedy pan Sudwoj później, po wielu latach już przekazywał to do naszych zbiorów i kiedy otworzyliśmy tą saszetkę, to wysypał się z niej morski piasek jeszcze z dna morskiego.

No i tutaj obok jest książeczka do nabożeństwa i dokument tutaj potwierdzający to, że Pan Sudwoj był drugim elektrykiem, że ma uprawnienia do wykonywania zawodu.

Tam jest taka postać, więc w pewnym sensie pan Grzegorz Sudwoj to jest ten człowiek, który sam jest w niemieckim szpitalu, choć to nie do końca jest tak, bo ta postać filmowa jest sklejona z kilku różnych.

Tak, tak, dokładnie, my kiedy rozmawialiśmy z panem Grzegorzem Sudwojem, on też wiele rzeczy nam opowiadał o tych wydarzeniach.

Wtedy jeszcze nie mieliśmy tych obiektów, które przekazał nam pan Grzegorz Sudwoj, bo to koło trafiło do nas wcześniej.

Tutaj nie prezentujemy wprawdzie tej akwaty, tego skafandru ratunkowego, który pan Sudwoj miał na sobie w momencie katastrofy, ale on też został przez pana Grzegorza przekazany do naszych zbiorów i znajduje się w naszym muzeum.

I też pan Sudwoj o tym mówił, że nie był w stanie założyć kaptura, uszczelnić i zapiąć tego skafandra we właściwy sposób, bo jego zasada działania jest też taka, że zamykamy powietrze wewnątrz i ono ma się

No więc to jest też taka nauka, o której pan Sudwoj nam opowiadał, że one po prostu były niewłaściwie skonstruowane w tym sensie, że powinny mieć inaczej wyglądać te rękawice, powinny mieć pięcioro palców i powinny być...

Tak, no i to jest też to, o czym pan Sudwoj opowiada, że jakby procedura przewidywała zrzucenie tratwy na powierzchnię morza i wtedy ona miała się samoczynnie, pneumatycznie otworzyć.