Mentionsy

Ja uważam, że to jest postać bardzo wieloznaczna i wiele można przypisać do Chochoła, między innymi też właśnie pewną z osobowości Stanisława Wyspiańskiego, ale też trzeba wiedzieć, że ten Chochół to jest taka postać, której nie da się jednoznacznie określić.

Ta magiczność, delikatność, wrażliwość Wyspiańskiego, a ta słoma to to z czego czerpie, bo on przecież bardzo dużo czerpie z ludowości, właśnie ze wsi, chociażby w weselu.

I w pewien sposób to zachwyca Wyspiańskiego.

Bo nie było Wyspiańskiego, który by to opisał.

Tak, bo Matejko był wykładowcą zarówno Włodzimierza Tettmajera, jak i Stanisława Wyspiańskiego na Akademii Sztuk Pięknych.

Przy czym właśnie ten obraz sprowokował Wyspiańskiego do napisania Wesela.

Problem z odebraniem Wesela na początku był ogromny, bo publiczność przyszła do teatru nie oglądać wielkie dzieło Wyspiańskiego o polskim narodzie, tylko zobaczyć jak młodopolscy artyści bawili się na wiejskim weselu.

Nie widzieli wcześniej, ale chciałam powiedzieć, że Rudolf Strażewski, który na pewno był przygotowany do odbioru spektaklu teatralnego Wyspiańskiego, ale jednak powiedział coś takiego, że Wesele prościej wygrać na fortepianie niż opisać słowami.

Skoro on był taki, że ja stawiam nad swoim, nie dyskutuję i nagle przychodzi niby przyjaciel, kolega, pan redaktor i dopytuje o szczegóły, no ale znając Wyspiańskiego można powiedzieć, chłopie, to ty nie rozumiesz?

Tutaj w tym pomieszczeniu, które nazywamy izbą, sceną, mamy dokładne odzwierciedlenie opisu z didaskaliów do wesela Stanisława Wyspiańskiego.