Mentionsy

Myślę, że można by pomyśleć, że właśnie Lucjan, Rydel i Jadwiga to jest ta róża, to jest ta ich miłość, która musi zostać.

Tak, że musi zostać jakby w pewien sposób ochroniona, zabezpieczona i ta słoma to jest może właśnie ta wieś, na której żyją ostatecznie i gdzie mogą funkcjonować i Lucjan Rydel może ze swoją żoną Muzą u boku tworzyć dla Polski, dla Polaków, a ona o niego dba i się o niego troszczy i trochę też ta róża to właśnie ta sztuka.

Czy najpierw Wyspiański tą dziewczynę, czy najpierw Rydel tą dziewczynę i potem dopiero Wyspiański?

Czyli Tettmayer, Wyspiański, Rydel.

Przeszły do historii, tylko nie było takiej zabawy, a tutaj był wprost materiał na sztukę, bo to było coś niezwykłego, że chłopi i inteligencja siedzą razem przy jednym stole, że rozmawiają ze sobą, że jest taka przestrzeń w ogóle, jaką stworzył w swoim domu Włodzimierz Tettmayer, gdzie te światy mogą się spotykać, bo tak też przecież Lucjan Rydel poznał swoją żonę tutaj w Bronowicach, bywając na przyjęciach u Włodzimierza Tettmayera na wsi i siedział tutaj, rozmawiał, bawił się razem z wiejskim ludem.

Zresztą Lucjan Rydel stracił część swojej rodziny, bo jego dziadek Bonawentura Rydel cudem przeżył rabację galicyjską ukryty na wozie ze słomą w trakcie właśnie trwania rozruchów.

Jest Lucjan Rydel, jest jego żona wyciągnięta z tych Bronowic, stół nakryty białym obrusem, syn i córka po obu stronach.

Lucjan Rydel był raczej przyzwyczajony, bo już od młodości często pozował do fotografii, chociażby do tego, żeby umieścić ją w tomiku swojej poezji.

Dzieci zajmowały się raczej nie też literaturą i sztuką, nie zostali artystami tak jak Lucjan Rydel, ale byli blisko tego kręgu inteligencji i nauki.