Mentionsy

W Tanzanii osoba z albinizmem nie jest postrzegana jedynie przez pryzmat braku pigmentu.

W związku z tym konsekwencje są naprawdę, bym powiedziała, bardzo niebezpieczne, ponieważ osoby z albinizmem bardzo często nie dożywają 40 roku życia.

Skąd właściwie w XXI wieku wzięło się to przekonanie o magicznej mocy części ciała osób z albinizmem?

Szamani, lokalni uzdrowiciele, mam wrażenie, że wpoili tę wiedzę lokalnej społeczności o magicznych właściwościach czy skóry, kości jakiekolwiek części osób z albinizmem, więc wydaje mi się, że w większości jest to kwestia kulturowa.

Wierzenie, że te części ciała osób z albinizmem przyniosą szczęście, dobrobyt, zdrowie, no wszystko to, o czym ludzie marzą.

Domyślam się, że trudny temat, ale słuchacze chcieliby też pewnie usłyszeć właściwie, no właśnie, jak te części ciała osób z albinizmem mają się do czarnego rynku.

I jeden właśnie z takich bogaczy, który sobie miał za niewolników po prostu sobie z albinizmem i zapowiedział, że jeżeli umrze, mają go pochować razem z żywymi albinosami, ponieważ oni mają mu zapewnić

Odbierają życie, które okaleczają sobie z albinizmem i takich przypadków rzeczywiście już było kilka, ale to jest praca bardzo głęboka.

To, że ktoś wydaje tutaj decyzję i mówi, że od dzisiaj nie wolno tego i tego, ale jeżeli coś jest tak bardzo mocno zakorzenione w nas, w tradycji, w kulturze, to jest wtedy trochę trudniej to realizować, więc mam wrażenie, że jeszcze kilka pokoleń i społeczność z albinizmem będzie jakaś pierwsza.

Ta edukacja jest moim zdaniem podstawą do tego, aby zmienić ten bieg historii i okaleczanie osób z albinizmem.

To są głównie kobiety i kobiety, które mają dzieci z albinizmem.

Dodatkowo tutaj też trochę będę nawiązywała jednak do tego, co zrobił rząd tajzański, ponieważ powstały tzw. schroniska i internaty dla dzieci, które są z albinizmem, aby je chronić.

Właśnie zastanawiam się, co sami o sobie mówią te osoby z albinizmem dzieci, jak myślą o sobie, kiedy są też traktowane przez społeczeństwo w ten i inny sposób, jak traktują to, że po prostu trochę inni niż inni.

Na przykład teraz salon kobiety w szpitalu, które urodzą dziecko z albinizmem, mają cały pakiet edukacyjny.

Pamiętam też przykład kobiety, która urodziła dziecko z albinizmem i coś nowego pojawiło się w wiosce, więc wiadomo starszyzna, pomysł padł taki, że to może połóżmy to dziecko na ziemi, na słońcu, to może ścielnieje.

Biorąc pod uwagę, jak dużo jest potrzeb na świecie i tych osób właśnie potrzebujących, moim marzeniem byłoby to, że osoby z albinizmem są bezpieczne i nasze działania możemy przekierować na inne grupy, które również wymagają wsparcia, więc czekam na ten dzień.