Mentionsy

w pismach MSZ-u jest napisane, że mówiąc wprost trzeba im pomóc, bo oni nie mają ani know-how, ani mówiąc wprost pieniędzy, więc tak naprawdę to chodzi o to właśnie, że te nawiązanie oficjalnych relacji, to też jest pewna forma wsparcia dla Wietnamczyków, bo jakby przez to, że oni mają tych swoich ambasadorów, te swoje ambasady, to jest realnie funkcjonujące państwo, tak, i my to wspieramy, no i tak pojawia się właśnie ta warszawska ambasada.

Ona zresztą sprawi mnóstwo problemów zarówno we wspomnieniach różnych weteranów, jak i także nawet w dokumentach MSZ-u, bo tam często się zdarza, że dokumenty mylnie...

W papierach MSZ-u mamy też na przykład informacje o lekarzach, którzy deklarowali, że oni są w stanie na Ochotnika pojechać do Wietnamu.

Więc przygotowywano się do tak zwanej akcji I, czyli Indochiny, w MSZ-cie już wcześniej.

I tutaj muszę powiedzieć, MSZ podszedł do sprawy dość entuzjastycznie,

Natomiast o ile MSZ był bardzo entuzjastyczny, to kompletnie pozbawione entuzjazmu było Ministerstwo Obrony Narodowej, a zwłaszcza stojący na jego czele marszałek Polski, ale także Związku Sowieckiego, prawda, Konstantyn Rokosowski.

Przepraszam, że on ma przygotować bardzo dużą ekipę oficerów i tam MSZ początkowo żądał generała na czele, a poza tym to majorów i pułkowników.